၂၀၅၀ ခုႏွစ္ေရာက္သည့္အခါ ကမာၻ ့ေရ အသံုးျပဳႏႈန္းသည္ လက္ရွိထက္ (၅၅) ရာခိုင္ ႏႈန္းထိ တိုးလာ မည္ဟု အစီရင္ခံစာက ဆိုသည္။၂၀၅၀ ခုႏွစ္ေရာက္သည့္အခါ တိုးလာေသာ လူဦးေရအတြက္ ေလာက္ငွေအာင္ ဖြံ႕ ၿဖိဳးၿပီး ႏုိင္ငံမ်ားက စိုက္ပ်ဳိးေရး က႑ ကေန သီးႏွံထြက္ကုန္ (၆၀) ရာခိုင္ႏႈန္း တိုးထုတ္ရ မည္၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆ ဲႏုိင္ငံမ်ား ဘက္က (၁၀၀) ရာခိုင္ႏႈန္း တိုးထုတ္ရမည္။ က္ၻာ့ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ က႑သည္ ၂၀၀၀ မွ ၂၀၅၀ ကာလအတြင္း ေရလိုအပ္ခ်က္ (၄၀၀) ရာခိုင္ႏႈန္းထိ တိုးလာမည္ဟု အစီရင္ခံစာက ေဖာ္ျပသည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ားဘက္မွ ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္း မ်ားသည္ ေရ ပိုလိုအပ္ မည္ဟုလည္း အစီရင္ခံစာက ဆိုသည္။ ရရွိႏုိင္ေသာ ေရပမာဏႏွင့္ အသံုးျပဳ မည့္ ေရပမာဏကို မွ်ေျခရွိေအာင္ ခ်ိန္ညိႇႏုိင္ပါမွ ကမာၻႀကီးသည္ ေရျပတ္လပ္မႈ ဒုကၡေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္မည္ဟု အစီရင္ခံစာက သတိေပး ထားသည္။
လူဦးေရ တိုးလာျခင္း၊ ၿမိဳ႕ျပမ်ား စနစ္မက်စြာ က်ယ္ျပန္႔လာျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ေရခ်ဳိ အရင္းအျမစ္ မ်ားလည္း ပ်က္စီးသထက္ ပ်က္စီးကာ ေရခ်ဳိ ထြက္ႏႈန္းက က်ဆင္းသထက္ က်ဆင္းလာေနသည္။ အထင္ရွားဆံုး ဥပမာကား အာဖရိကဆာဟာရ သဲကႏာၱရ ေတာင္ပိုင္းျခမ္းေဒသ ျဖစ္သည္။ ထိုေဒသတြင္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္က ေနအိမ္ထဲထိ ေရပိုက္ သြယ္တန္းၿပီး သံုးႏုိင္ေသာ အိမ္ေထာင္ စုေပါင္းက စုစုေပါင္း ၏ (၄၂) ရာခိုင္ႏႈန္းထိ ရွိခဲ့သည္။
ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၿမိဳ႕ျပေနဦးေရ အလြန္အမင္း ျမင့္တက္ လာမႈေၾကာင့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ေရာက္သည္တြင္ စုစုေပါင္း အိမ္ေထာင္စု၏ (၃၄) ရာခိုင္ႏႈန္းသည္သာ အိမ္၀င္းထဲထိ ေရပိုက္သြယ္တန္း အသံုးျပဳႏုိင္ ေတာ႔ေၾကာင္း သိရသည္။ တစ္ကမာၻလံုး အတိုင္းအတာ အားျဖင့္လည္း (၈၁) ရာခိုင္ႏႈန္းမွ (၈၀) ရာခိုင္ႏႈန္း သို႔ပင္ က်ဆင္းသြား ရေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ အထူးသျဖင့္ ဖြံ႕ ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံ မ်ားဘက္တြင္ ၿမိဳ႕ ျပမ်ား လ်င္ျမန္စြာ က်ယ္ျပန္႔လာ ေနရာ ေရခ်ဳိရင္းျမစ္ ရွားပါးမႈ ျပႆနာက ပိုႀကီးမားသထက္ ႀကီးမားလာ ေနသည္။
ကမာၻ ့လူဦးေရသည္ တစ္ႏွစ္ကို သန္း (၈၀) ေလာက္ တိုးေနသည္။ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္ ေရာက္သည့္အခါ ကမာၻ ့လူဦးေရသည္ စုစုေပါင္း သန္း (၉၁၀၀) ထိ ေရာက္ရွိ လာမည္ ျဖစ္ၿပီး ေရရွားပါးသည့္ အာဖရိက ဆာဟာရ သဲကႏာၱရ ေတာင္ပိုင္းေဒသမွာပင္ လူသန္း (၂၄၀၀) ေလာက္ထိ ေနထိုင္ေန ၾကလိမ့္မည္ ဟု အစီရင္ခံစာ က ဆိုသည္။ ဆာဟာရသဲ ကႏာၱရ ေတာင္ပိုင္းျခမ္း အာဖရိကႏုိင္ငံမ်ား တြင္ ေရအသံုးျပဳမႈကို စနစ္တက် မၾကပ္မတ္ႏုိင္ သျဖင့္ အလဟႆ ျပဳန္းတီးမႈမ်ား ျဖစ္ပြား ေနရသည္။ ထိုသို႔ အလဟႆ ျဖစ္မႈမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ျပင္ ဆင္မႈလည္း နည္းပါးျပန္သျဖင့္ ေရေကာင္း ေရသန္႔ မ်ား အလဟႆ ဆံုး႐ံႈးရမႈက မ်ားျပားေနဆဲ ျဖစ္သည္။ လူဦးေရ မ်ား လာသည္ႏွင္႔အမွ် ထိုသို႔ ေရအလဟႆ ျဖစ္ရမႈက မ်ားလာမည္ ျဖစ္ရာ ထိုျပႆနာကို ေျပလည္
ကမာၻ ့လူဦးေရသည္ တစ္ႏွစ္ကို သန္း (၈၀) ေလာက္ တိုးေနသည္။ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္ ေရာက္သည့္အခါ ကမာၻ ့လူဦးေရသည္ စုစုေပါင္း သန္း (၉၁၀၀) ထိ ေရာက္ရွိ လာမည္ ျဖစ္ၿပီး ေရရွားပါးသည့္ အာဖရိက ဆာဟာရ သဲကႏာၱရ ေတာင္ပိုင္းေဒသမွာပင္ လူသန္း (၂၄၀၀) ေလာက္ထိ ေနထိုင္ေန ၾကလိမ့္မည္ ဟု အစီရင္ခံစာ က ဆိုသည္။ ဆာဟာရသဲ ကႏာၱရ ေတာင္ပိုင္းျခမ္း အာဖရိကႏုိင္ငံမ်ား တြင္ ေရအသံုးျပဳမႈကို စနစ္တက် မၾကပ္မတ္ႏုိင္ သျဖင့္ အလဟႆ ျပဳန္းတီးမႈမ်ား ျဖစ္ပြား ေနရသည္။ ထိုသို႔ အလဟႆ ျဖစ္မႈမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ျပင္ ဆင္မႈလည္း နည္းပါးျပန္သျဖင့္ ေရေကာင္း ေရသန္႔ မ်ား အလဟႆ ဆံုး႐ံႈးရမႈက မ်ားျပားေနဆဲ ျဖစ္သည္။ လူဦးေရ မ်ား လာသည္ႏွင္႔အမွ် ထိုသို႔ ေရအလဟႆ ျဖစ္ရမႈက မ်ားလာမည္ ျဖစ္ရာ ထိုျပႆနာကို ေျပလည္
ေအာင္ မေျဖရွင္းႏုိင္ၾကပါက ေရလိုအပ္ခ်က္က ႀကီးသထက္ႀကီးလာ လိမ့္မည္။
အာရွေဒသတြင္လည္း လူသားမ်ား ေၾကာင့္ေရာ၊ သဘာ၀ အညစ္အေၾကးဓာတ္ မ်ားေၾကာင့္ပါ ေျမေအာက္ေရမ်ား ညစ္ညမ္းရမႈႏႈန္း ျမင့္မား ေနသည္။ အာရွေျမေအာက္ ေရမ်ားထဲတြင္ အာဆင္းနစ္ ဖလူအို႐ိုက္ႏွင့္ သံဓာတ္ကဲ့သို႔ အညစ္အေၾကးဓာတ္မ်ား ပါ၀င္ေနေၾကာင္း စစ္ေဆးေတြ႕ရွိ ရသည္။ လူသားမ်ားေၾကာင့္ ညစ္ညမ္းရသည့္ အေၾကာင္းရင္း ကလည္း မ်ားျပား လွသည္။ စိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ သံုးေသာ ေျမၾသဇာမ်ား၊ ပိုးသတ္ေဆးမ်ားမွ ညစ္ညမ္းဓာတ္မ်ား ေျမေအာက္ ေရရင္းျမစ္မ်ားထဲ ေရာက္သည္။
အာရွေဒသတြင္လည္း လူသားမ်ား ေၾကာင့္ေရာ၊ သဘာ၀ အညစ္အေၾကးဓာတ္ မ်ားေၾကာင့္ပါ ေျမေအာက္ေရမ်ား ညစ္ညမ္းရမႈႏႈန္း ျမင့္မား ေနသည္။ အာရွေျမေအာက္ ေရမ်ားထဲတြင္ အာဆင္းနစ္ ဖလူအို႐ိုက္ႏွင့္ သံဓာတ္ကဲ့သို႔ အညစ္အေၾကးဓာတ္မ်ား ပါ၀င္ေနေၾကာင္း စစ္ေဆးေတြ႕ရွိ ရသည္။ လူသားမ်ားေၾကာင့္ ညစ္ညမ္းရသည့္ အေၾကာင္းရင္း ကလည္း မ်ားျပား လွသည္။ စိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ သံုးေသာ ေျမၾသဇာမ်ား၊ ပိုးသတ္ေဆးမ်ားမွ ညစ္ညမ္းဓာတ္မ်ား ေျမေအာက္ ေရရင္းျမစ္မ်ားထဲ ေရာက္သည္။
သတၱဳတြင္း လုပ္ငန္းမ်ား၊ စက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ သံုးေသာ ဓာတု ညစ္ညမ္း စြန္႔ပစ္ပစ္ၥည္း အမ်ားအျပား လည္း ေျမေအာက္ေရခ်ဳိ ရင္း ျမစ္မ်ားထဲ ေရာက္သည္။ အမိႈက္စြန္႔ပစ္သည့္ အမိႈက္ကြင္းႀကီးမ်ားက ထြက္ေသာ အညစ္အေၾကး ဓာတ္မ်ား၊ စနစ္မက်ေသာ မိလႅာစနစ္မ်ားႏွင့္ ေရဆိုးစြန္႔ပစ္ စနစ္မ်ားေၾကာင့္ လည္း ေျမေအာက္ေရမ်ား ညစ္ညမ္းရသည္။
ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားဆီမွ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားအရ ဆုေပးဒဏ္ေပး စနစ္သည္ ထိေရာက္ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ ေရၿခိဳးၿခံ ေခၽြတာေရး စည္းမ်ဥ္းေကာင္းမ်ား ခ်မွတ္မည္၊ ေရအလဟႆ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေန သူမ်ားကို ထိေရာက္စြာ အေရးယူမည္၊ ေရကို စနစ္တက် သံုးစြဲ သူမ်ားကို အေထာက္အပံ့ ေကာင္းမ်ား ေပးမည္စေသာ စနစ္မ်ဳိးသည္ ေရအလဟႆ မျဖစ္ေရး အတြက္ အသံုး၀င္ေၾကာင္း အစီရင္ခံစာက ဆိုသည္။
လူသားမ်ားေၾကာင့္ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲျခင္း အက်ဳိးဆက္ အျဖစ္ သဘာ၀ေဘး ဒဏ္မ်ား ျပင္းထန္ သထက္ ျပင္းထန္လာေနျခင္းသည္ ေရသယံဇာတ ရွားပါးေအာင္ပါ ဖန္တီးလာေနေၾကာင္း အစီရင္ခံစာက သတိေပး သည္။ ယေန႔ ကမာၻႀကီးတြင္ အေျပာင္းအလဲ ႏွစ္ရပ္ အၿပိဳင္ျဖစ္ေနသည္။ ရာသီဥတုေျပာင္း လဲျခင္း အက်ဳိး ဆက္အျဖစ္ ေရခ်ဳိရင္းျမစ္မ်ား ပ်က္စီးလာ ေနသည္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္ ႏုိင္ငံမ်ား တြင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ စီးပြား တိုးတက္လ်က္ရွိ ေနရာ ကုန္ထုတ္ လုပ္ငန္းမ်ား အတြက္ ေရလိုအပ္ ခ်က္က ျမင့္တက္လာ ေနသည္။ ထိုအျဖစ္ႏွစ္ရပ္ အၿပိဳင္သြား ေနၾကျခင္းေၾကာင့္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္ႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေရ ခ်ဳိရွားပါးမႈက ပိုဆိုး၀ါးလာဖို႔ရွိေနသည္။
ေရရွားပါးမႈ ျပႆနာ ပိုမႀကီးလာ ေစ ရန္အတြက္ ႏုိင္ငံအသီးသီးမွ ႏုိင္ငံေရးမူ၀ါဒ ခ်မွတ္သူမ်ား အေနျဖင့္ ေရသံုးစြဲမႈဆိုင္ရာ မူ၀ါဒ မ်ားကို ျပန္သံုးသပ္ကာ ေရအလဟႆ ဆံုး႐ံႈးမႈ နည္းႏုိင္သမွ် နည္းေအာင္ ၾကပ္မတ္ၾကဖို႔ ကုလသမဂၢက ႏိႈးေဆာ္ထားသည္။ ေရသံုးစြဲမႈ မ်ားေသာ စက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား အေနျဖင့္လည္း ေရအသံုးနည္းနည္းျဖင့္ ကုန္မ်ားမ်ား ထုတ္လုပ္ႏုိင္မည့္ နည္းစနစ္သစ္မ်ား အသံုးျပဳၾကဖို႔၊ ေရဆိုးစြန္႔ပစ္ရာ တြင္လည္း သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ကို မထိခိုက္ေအာင္ စနစ္တက် သန္႔စင္ၿပီးမွ စြန္႔ပစ္ဖို႔ ကုလက တိုက္တြန္းေဆာ္ၾသ လိုက္သည္။
Messenger
ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ႏုိင္ငံႀကီးမ်ားဆီမွ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားအရ ဆုေပးဒဏ္ေပး စနစ္သည္ ထိေရာက္ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ ေရၿခိဳးၿခံ ေခၽြတာေရး စည္းမ်ဥ္းေကာင္းမ်ား ခ်မွတ္မည္၊ ေရအလဟႆ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေန သူမ်ားကို ထိေရာက္စြာ အေရးယူမည္၊ ေရကို စနစ္တက် သံုးစြဲ သူမ်ားကို အေထာက္အပံ့ ေကာင္းမ်ား ေပးမည္စေသာ စနစ္မ်ဳိးသည္ ေရအလဟႆ မျဖစ္ေရး အတြက္ အသံုး၀င္ေၾကာင္း အစီရင္ခံစာက ဆိုသည္။
လူသားမ်ားေၾကာင့္ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲျခင္း အက်ဳိးဆက္ အျဖစ္ သဘာ၀ေဘး ဒဏ္မ်ား ျပင္းထန္ သထက္ ျပင္းထန္လာေနျခင္းသည္ ေရသယံဇာတ ရွားပါးေအာင္ပါ ဖန္တီးလာေနေၾကာင္း အစီရင္ခံစာက သတိေပး သည္။ ယေန႔ ကမာၻႀကီးတြင္ အေျပာင္းအလဲ ႏွစ္ရပ္ အၿပိဳင္ျဖစ္ေနသည္။ ရာသီဥတုေျပာင္း လဲျခင္း အက်ဳိး ဆက္အျဖစ္ ေရခ်ဳိရင္းျမစ္မ်ား ပ်က္စီးလာ ေနသည္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္ ႏုိင္ငံမ်ား တြင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ စီးပြား တိုးတက္လ်က္ရွိ ေနရာ ကုန္ထုတ္ လုပ္ငန္းမ်ား အတြက္ ေရလိုအပ္ ခ်က္က ျမင့္တက္လာ ေနသည္။ ထိုအျဖစ္ႏွစ္ရပ္ အၿပိဳင္သြား ေနၾကျခင္းေၾကာင့္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္ႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေရ ခ်ဳိရွားပါးမႈက ပိုဆိုး၀ါးလာဖို႔ရွိေနသည္။
ေရရွားပါးမႈ ျပႆနာ ပိုမႀကီးလာ ေစ ရန္အတြက္ ႏုိင္ငံအသီးသီးမွ ႏုိင္ငံေရးမူ၀ါဒ ခ်မွတ္သူမ်ား အေနျဖင့္ ေရသံုးစြဲမႈဆိုင္ရာ မူ၀ါဒ မ်ားကို ျပန္သံုးသပ္ကာ ေရအလဟႆ ဆံုး႐ံႈးမႈ နည္းႏုိင္သမွ် နည္းေအာင္ ၾကပ္မတ္ၾကဖို႔ ကုလသမဂၢက ႏိႈးေဆာ္ထားသည္။ ေရသံုးစြဲမႈ မ်ားေသာ စက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား အေနျဖင့္လည္း ေရအသံုးနည္းနည္းျဖင့္ ကုန္မ်ားမ်ား ထုတ္လုပ္ႏုိင္မည့္ နည္းစနစ္သစ္မ်ား အသံုးျပဳၾကဖို႔၊ ေရဆိုးစြန္႔ပစ္ရာ တြင္လည္း သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ကို မထိခိုက္ေအာင္ စနစ္တက် သန္႔စင္ၿပီးမွ စြန္႔ပစ္ဖို႔ ကုလက တိုက္တြန္းေဆာ္ၾသ လိုက္သည္။
Messenger
မှတ်ချက်များ