စာေရးသူတို႔ႏိုင္ငံက အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္း မေကာင္းခဲ့ဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ အတိတ္က လုပ္ေဆာင္ ခဲ့သမွ် အရာအားလံုးက မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာလာၿပီး အမည္းစက္ ထင္က်န္ရစ္ေနတယ္။ အဲဒီ အမည္းစက္ကို ဖ်က္ပစ္ဖို႔က မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ အသက္ထင္ရွား ရွိေနသူေတြ အားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ တာ၀န္ရွိသူေတြ အားလံုးက တာ၀န္ယူတတ္ပါမွ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေကာင္းမြန္လာမွာ ျဖစ္တယ္။ လူေတြမွာ ေစတနာမွန္မွန္ ရွိသူေတြက ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္ပါမွ ႏိုင္ငံက တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးလာမွာ ျဖစ္တယ္။
“Nobody is above the law.” လို႔ ဆိုေပမယ့္ စာေရးသူတို႔ႏိုင္ငံမွာ ဥပေဒအထက္မွာ လူအခ်ဳိ႕ ရွိေနေသးတယ္။ အဲဒီလူေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ဥပေဒအရိပ္ေအာက္မွာ ရွိလာေစဖို႔ ျပဳျပင္ၾကရမယ့္ ဥပေဒေတြကို ျပဳျပင္၊ ျပန္လည္ေရးဆြဲၾကရမယ့္ ဥပေဒေတြကို ျပန္လည္ေရးဆဲြၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံတိုးတက္ေစဖို႔အတြက္ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္တဲ့ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို အမ်ားျပည္သူ ဂဃနဏသိေအာင္ ခ်မျပဘဲ ရာခိုင္ႏႈန္း ၉၀ ေက်ာ္က ေထာက္ခံပါတယ္ ဆိုတာမ်ဳိး လွည့္စားမႈက အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္လြန္းတယ္။ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းကို ျပန္လည္ေမးခြန္းထုတ္ၾကည့္ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ အေျခခံဥပေဒမွာ ဘာေတြပါသလဲ သိရဲ႕လားလို႔ေလ။
အဓိက,ကေတာ့ မိမိႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံသားေတြအေပၚ သစၥာရွိဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဟိုယခင္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက ေရြးခ်ယ္ပြဲ (တစ္နည္း) မဲေပးရာမွာ သူ႔လူေတြကို ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္နား ၾကားသိခဲ့ရဖူးတယ္။ “မင္းတို႔ေျမျပင္မွာေတာ့ ႐ံႈးခ်င္မွ႐ႈံးမယ္။ သို႔ေပမဲ့ ေ၀ဟင္မွာေတာ့ မင္းတို႔အႏိုင္ရေစမယ္” ဆိုတာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံမွာ ေခါင္းေဆာင္ေနရာက အမ်ားျပည္သူေတြ ယံုၾကည္မႈရဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေတြမွာ ျပည္သူလူထုကေန အမ်ားဆႏၵနဲ႔ စနစ္တက် ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခံရလို႔ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ မိမိကိုယ္မိမိ ခံယူၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက ဘ၀နိဂံုး မေကာင္းၾကသူေတြ ျဖစ္လာတာ ေရွ႕မွာ အထင္အရွား ျပခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။
ႏိုင္ငံေတြမွာ စစ္မွန္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ ဆိုတာက ရာထူးေနရာအတြက္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာရတာ မဟုတ္ဘဲ မိမိႏိုင္ငံ၊ မိမိလူမ်ဳိး တိုးတက္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ ဦးတည္ခ်က္နဲ႔ အနာဂတ္ အျမင္ေကာင္းေတြနဲ႔ ေစတနာမွန္မွန္ အလုပ္ေပးၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ ဦးတည္ခ်က္မွန္တဲ့ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္က မိမိအုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ ကာလအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး အပါအ၀င္ ဘက္ေပါင္းစံု တိုးတက္လာေအာင္ လုပ္ေပးၾကရမယ့္ ဦးတည္ခ်က္ေကာင္းေတြ ထားရွိလုပ္ေဆာင္ၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ အခုေတာ့ ၾကည့္ပါဦးဗ်ာ။ ယခင္ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက “အူမ မေတာင့္ရင္ သီလမေစာင့္ႏိုင္ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားညႊန္းနဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ႏိုင္ငံ့ပစၥည္း ငါ့ပစၥည္းဆိုၿပီး ႐ုပ္လံုးေဖာ္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ဦးက်ေတာ့ (င) ေလးလံုးဆိုၿပီး ငါ့အတြက္၊ ငါ့မိန္းမအတြက္၊ ငါ့သားသမီးအတြက္၊ ငါ့ေဆြမ်ဳိးအတြက္ ေရွာင္ရမယ္ဆိုၿပီး လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြထုတ္ၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒါကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ေျပာမိေတာ့။ ခင္ဗ်ား ဘာသိလို႔လဲ။ သူက ေရွာင္ခိုင္းတာက (င)ေလးလံုး သူေဆာင္သြားတာက (င) ငါးလံုးျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ အေျပာနဲ႔ အလုပ္မညီဘဲ ႏိုင္ငံပစၥည္း ငါ့ပစၥည္း၊ ႏိုင္ငံဘ႑ာ ငါ့ဘ႑ာဆိုၿပီး လက္၀ါးႀကီးအုပ္ လုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံမွာ ခ႐ိုနီစီးပြားေရးျဖစ္လာ၊ ႏိုင္ငံသားအမ်ားစုက ဆင္းရဲတြင္းနက္၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြက လုပ္ငန္းဌာန ေနရာတိုင္းမွာ ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ လာေစခဲ့တယ္။ ယုတ္စြအဆံုး ဘာသာေရး လုပ္ငန္းေတြမွာေသာ္မွ ဘာဘြဲ႕ရဖို႔ဆိုၿပီး အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ၾကားသိေနရတယ္။
ဒီကေန႔ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူ ကိုယ္တိုင္က မေျပာသင့္တဲ့စကား ေျပာသြားတယ္။ က်ပ္သံုးသိန္းေအာက္ဆိုရင္ ယူႏိုင္တယ္တဲ့ေလ။ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကပါ။ ဒီလိုနဲ႔ လုပ္ငန္းေနရာေတြမွာ ပုဒ္မေလးေပးမွ လုပ္ဆိုတာေတြ မ်ားလာေစတယ္။ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ဆင္ရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမႈက က်ယ္လာတယ္။ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးငယ္ေတြ ပညာရင္ႏို႔ မေသာက္စို႔ရရွာဘဲ လမ္းေဘးမွာ ဘ၀၀မ္းေရးအတြက္ ရရာအလုပ္၊ ၾကံဳရာအလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကရတယ္။ မိန္းကေလးေတြဆိုရင္ ၀တ္ခ်င္စားခ်င္တာေၾကာင့္ ကိုယ္နဲ႔ရင္းၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ့တဲ့ — ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာတယ္။
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ တိုးတက္ဖို႔ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ စီးပြားေရးေတြ ေကာင္းရမယ္။ ပညာေရး အဆင့္အတန္းေတြ ျမင့္မားၿပီး ႏိုင္ငံသားအမ်ားစုက ပညာတတ္ေတြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးရမယ္။ အေၾကာက္တရားေတြ ကင္းစင္ေစရမယ္။ ႏိုင္ငံသားေတြ က်န္းမာေရးအတြက္လည္း အခမဲ့ က်န္းမာေရးေဆးခန္းေတြ မ်ားမ်ားဖြင့္ေပးႏိုင္ရမယ္။ ႏိုင္ငံသား တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ဘ၀ တိုးတက္ျမင့္မားေစေရးကို အစိုးရက တာ၀န္ယူေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။ လစာ၀င္ေငြက တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ စာေရး၀တ္ေရးေနေရးဆိုတဲ့ အေျခခံ အေရးသံုးပါးကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ေစရမွာ ျဖစ္သလို လူတစ္ဦးခ်င္းစီကလည္း ႏိုင္ငံအတြက္ ေပးေဆာင္ၾကရမယ့္ ထိုက္သင့္တဲ့ အခြန္အခေတြကို ေပးေဆာင္ၾကရမယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ဘက္ကလည္း အဲဒီ အခြန္အခေတြကို မိမိႏိုင္ငံသားေတြ အက်ဳိးအတြက္ ပြင့္လင္းျမင္သာ အသံုးျပဳေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။
ႏိုင္ငံအစိုးရပိုင္းကလည္း မိမိတို႔ ပိုင္ဆုိင္ထားမႈေတြကို အမ်ားျပည္သူ ထင္သာျမင္သာ ျဖစ္ေစရမယ္။ အဓိက,ကေတာ့ အစိုးရ အပါအ၀င္ လူတစ္ဦးခ်င္းက Integrity လို႔ေခၚတဲ့ ႐ိုးသားမႈ Honesty၊ သမာသမတ္ရွိမႈ fairness နဲ႔ ယံုၾကည္မႈ Trust ေတြ ရွိေနၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ အေျပာနဲ႔အလုပ္ ညီေစၿပီး အတၱနည္းႏိုင္သမွ် နည္းစြာနဲ႔ အမ်ားအက်ဳိး သယ္ပိုးလိုစိတ္ ရွိပါမွသာ လာမယ့္အနာဂတ္မွာ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာၿပီး ဘက္ေပါင္းစံု တိုးတက္လာႏိုင္ေစမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းပါ။
ဦးေငြသိန္း (ကုမၸဏီလမ္းညႊန္) | News Eleven
မှတ်ချက်များ