ဖရဲသီးနဲ႔ သခြားေမႊး အ႐ႈံးႀကီး႐ႈံးတဲ့ႏွစ္

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ဟာ ျမန္မာျပည္ကေန စိုက္ပ်ဳိးထြက္ရွိတဲ့ ဖရဲသီး၊ သခြားေမႊြးေတြကို တ႐ုတ္ျပည္သို႔ တင္ပို႔
ေရာင္းခ်တဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေစ်းႏႈန္းအျမင့္ဆံုးရတဲ့ႏွစ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အေစ့ပါဖရဲသီး တစ္ကီလို ကို ၆ ယြမ္၊ အေစ့မဲ့ဖရဲသီး တစ္ကီလို ၇ ဒသမ ၅ ယြမ္၊ သခြားေမႊး ၁၆ ဒသမ ၅ ယြမ္ ေစ်းႏႈန္းအထိ ရရွိခဲ့ပါ တယ္။ ဒီေစ်းႏႈန္းေတြကို အရင္ကလည္း တစ္ခါမွမရွိခဲ့သလို ေနာင္ကာလေတြမွာ ျပန္ရႏိုင္မယ္၊ မရႏုိင္ဘူး ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မခန္႔မွန္းႏိုင္ပါဘူး။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ ဖရဲသီး၊ သခြားသီး ေအာင္ျမင္ေအာင္ စိုက္ပ်ဳိးျဖစ္ထြန္း ခဲ့တဲ့သူေတြ တစ္ႏွစ္တည္း မိသားစုတစ္စုက အိမ္စီးကားႏွစ္စီး၊ သံုးစီး၀ယ္စီးႏိုင္ခဲ့တဲ့အထိရွိခဲ့ၿပီး သခြားသီး ၁၂ ဘီး ကားတစ္စီး ေဘာက္ခ်ာရွင္းတာ သိန္း ၃၀၀ ေက်ာ္အထိ ရရွိသြားတာလည္း ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ရဲ႕ လံုး၀ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ၂၀၁၄ မွာေတာ့ ဖရဲသီး၊ သခြားေမႊး တ႐ုတ္ျပည္ကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်တဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အဆိုးဆံုးႏွစ္လို သတ္မွတ္လို႔ရတဲ့ အေနအ ထားကို ေရာက္သြားပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိး မႀကံဳေတြ႕ဖူးခဲ့သလို ေနာင္ လာမယ့္ ကာလေတြမွာလည္း ဒီလို ၂၀၁၄ မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာကို ယူတတ္ၾကမယ္ဆိုရင္ ထပ္မံမႀကံဳ
ေတြ႕ႏုိင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ လက္ရွိ ၂၀၁၄ ႏွစ္ကုန္ခါနီးမွာေတာ့ ဖရဲသီး၊ သခြားေမႊးစိုက္ပ်ဳိးသူ
ေတြ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္ အ႐ႈံးႀကီးနဲ႔ အ႐ႈံးေလးပါပဲ။ ျမတ္တဲ့လူ ေတာ္ေတာ္နည္းပါတယ္။

ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ ဘာကိုေရာင္းရမလဲဆိုတာ စဥ္းစားေနရပါၿပီ။ စိုက္ပ်ဳိးသူေတြ ႐ႈံးေတာ့ မူဆယ္က ပြဲ႐ုံေတြ လည္း မုန္တိုင္းအဖ်ားခတ္တာ မလြတ္ႏိုင္ပါဘူး။ တစ္စီးလံုးေရာင္းတာ ကားခမေလာက္လို႔ ခဏ (အဲဒီခဏ က အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မရွိပါ) စိုက္ေပးထားရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးကေတာ့ ဘယ္ပြဲ႐ုံမွ မလြတ္ကင္းပါဘူး။ အရင္တုန္းကေတာ့ အသီးအရည္အေသြးက အလြန္ကို ညံ့မွသာ ကားခမေပးေလာက္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ႀကံဳရတာပါ။ ဒီ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလကုန္ထိကေတာ့ အလယ္အလတ္ အရည္အေသြးေလာက္ကို ကား ခေပးေလာက္ေအာင္ မေရာင္းႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးပါ။ အေၾကာင္းရင္းကို အေျဖရွာၾကည့္တဲ့အခါ ေတြ႕မိ တဲ့အခ်က္တခ်ဳိ႕ကို ေ၀မွ်ၾကည့္ျခင္းပါ။

စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္မႈပမာဏ ၀ယ္လိုအားထက္ပိုမိုျခင္း

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားက ျမန္မာျပည္မွ ဖရဲသီး၊ သခြားသီးေတြကို လာေရာက္၀ယ္ယူၾကတာကလည္း လံုး၀စားသံုးဖို႔အတြက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ စက္မႈကုန္ၾကမ္းအတြက္ လံုး၀မရွိပါ။ သူ႕ရဲ႕စားသံုးႏိုင္အား မလံု
ေလာက္ရင္ ေစ်းတက္ၿပီး စားသံုးႏိုင္အား ပိုလွ်ံသြားရင္ ေစ်းက်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိအေနအထားက စားသံုးႏိုင္အားထက္ ပိုမိုထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးပါ။ ႏို၀င္ဘာ၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ဇန္န၀ါရီလေတြဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ ရာသီဥတုအလြန္ေအးတဲ့ကာလျဖစ္ပါတယ္။

ေျမာက္ပိုင္းေဒသေတြဆိုရင္ အေအးဆံုး ၁၀ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ကေန ၃၀ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ထိရွိပါတယ္။ အဲဒီေဒသေတြမွာ ဖရဲသီး၊ သခြားသီးေတြကို ဒီလိုအလြတ္ပံုထားလို႔မရပါဘူး။ ေကာက္႐ိုးကတ္ေတြ၊ ဂြမ္း ကတ္ေတြနဲ႔ လံုလံုၿခံဳၿခံဳအုပ္ထားရပါတယ္။ သာမန္လူေတြ ဖရဲသီး၀ယ္မစားၾကသလို ေနရာတကာ အလြယ္ တကူ၀ယ္စားလို႔ရႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးလည္း ေရာင္းခ်လို႔မရတဲ့ ရာသီဥတုအေနအထားပါ။ အပူေငြ႕ေပး ထားတဲ့ စူပါမားကက္ေတြထဲမွာပဲ လက္လီေရာင္းခ်ၿပီး ဟိုတယ္ေတြ၊ ေကတီဗီေတြ၊ စားေသာက္ဆိုင္ႀကီး
ေတြမွာသာ အမ်ားဆံုးစားသံုးၾကတာပါ။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဖရဲရာသီအစ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ကေန ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္အထိ ဖရဲသီးကားအစီးေရ ၅,၈၁၇ စီး၊ တန္ခ်ိန္ေပါင္း ၇၉,၂၈၃ တန္သာ တ႐ုတ္ပို႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ရာသီအစ ေအာက္တို ဘာလ ၁ ရက္ကေန ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ဖရဲသီးကားအစီးေရ ၈,၉၇၅ စီး တန္ခ်ိန္ေပါင္း ၁၃၁, ၈၃၉ တန္ထိ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ပမာဏအေနနဲ႔ ၁ ဒသမ ၆၆ ဆရွိပါတယ္။ သခြားသီးလည္း ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ရာသီ အစ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ကေန ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ကားစီးေရ ၁,၀၆၂ စီး၊ တန္ခ်ိန္ေပါင္း ၆,၈၇၉ တန္သာရွိၿပီး ဒီႏွစ္ရာသီအစ ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ကေန ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ သခြားသီးကားစီးေရ ၃,၉၄၃ စီး၊ တန္ခ်ိန္ေပါင္း ၂၃,၈၁၀ တန္ထိ ရွိခဲ့ပါတယ္။

မႏွစ္ကထက္ အဆေပါင္း ၃ ဒသမ ၄၆ ဆရွိပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံက စားသံုးဖို႔တစ္ခုတည္းအတြက္ပဲ ၀ယ္ တာျဖစ္တဲ့အတြက္ စားသံုးႏိုင္အားထက္ကို ေက်ာ္လြန္သြားတာပါ။ ေရာင္းလိုအားကမ်ားၿပီး ေစ်းႏႈန္းက်ၿပီး ရင္း က်ေနတဲ့အတြက္ ၀ယ္ယူေရာင္းခ်တဲ့ တ႐ုတ္ကုန္သည္ေတြမွာလည္း တခ်ဳိ႕ေသာလူေတြ အ႐ႈံးနဲ႔မကင္း ၾကပါဘူး။

ေစ်းႏႈန္းက မတန္တဆက်ဆင္းေနတဲ့အတြက္ ၁၀၅ မိုင္မွာရွိတဲ့ တခ်ဳိ႕ေသာ ပြဲ႐ုံေတြက ဖရဲသီး၊ သခြားသီး
ေတြကို ကားအစီးလိုက္ ဘာသာေရးအခမ္းအနားေတြ၊ မိဘမဲ့ကေလးေက်ာင္းေတြကို သြားေရာက္လွဴဒါန္း တာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္က ၾကားရတဲ့ သတင္းထူးတစ္ခုကေတာ့ စာသင္သား ၈၀၀ နီးပါးရွိ တဲ့ ၁၀၅ မိုင္က မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွာ သခြားသီးလာလွဴရင္ လက္မခံေတာ့ဘူးလို႔ သတင္းၾကားရပါတယ္။

အဲဒါနဲ႔ အဲဲ့ဒီေက်ာင္းမွာ စာျပေနတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ကို ဖုန္းဆက္ေမးၾကည့္တဲ့အခါ သတင္းကမွန္ေန ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ကားငါးစီးစာေလာက္ရွိၿပီး ေက်ာင္းမွာခြဲလည္းေကြၽးတယ္။ အျပင္ကေန ေက်ာင္းလာ တက္တဲ့ ကေလး ၅၀၀ ေလာက္ကိုလည္း ေက်ာင္းဆင္းရင္ တစ္ေယာက္ကို ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုးေလာက္ ယူျပန္ ခိုင္းတယ္။ အဲဒီမွာ ေဆး႐ုံနဲ႔ ဂ်ပန္လွဴတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္က ပန္းရန္လက္သမား အေယာက္ ၄၀ ေလာက္လည္း ေန႔တိုင္းစားၾကတယ္။ အဲဒါကို မကုန္ႏုိင္လို႔ လက္မခံေသးတာပါတဲ့။

အသီး၏ အရည္အေသြးအဆင့္ မမီျခင္း

ဒီအခ်က္ကလည္း တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္နဲ႔ တစ္ေန႔တျခား ပိုမိုေပၚလြင္ပီျပင္လာပါၿပီ။ ဒီ ၂၀၁၄ တန္ေဆာင္ မုန္းလျပည့္အထိ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအႏွံ႔ ရြာခဲ့တဲ့ မိုးႀကီးဟာ ဖရဲသီးခင္း၊ သခြားသီးခင္းေတြကို လံုး၀ထိခိုက္ေစ ခဲ့ၿပီး အသီးရဲ႕အရည္အေသြးကို ဆိုးရြားစြာနိမ့္က်ေစခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဖရဲသီးနဲ႔ သခြားသီးေတြကို လာေရာက္၀ယ္ယူတဲ့ ၀ယ္လက္တ႐ုတ္ႏိုင္ငံဟာ တစ္ေန႔တျခားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာေနၿပီး ခ်မ္းသာလာတဲ့ အေလ်ာက္ ၎တို႔ရဲ႕ အရည္အေသြးစံခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္ဟာလည္း တစ္ေန႔တျခား ပိုမိုျမင့္မားလာပါတယ္။

၀ယ္လိုအားမ်ားၿပီး ေရာင္းလိုအားနည္းလို႔ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္နည္းတဲ့ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အရည္အေသြးစိစစ္ မႈနည္းခဲ့ၾကေပမယ့္ လာေရာက္၀ယ္ယူတဲ့ တ႐ုတ္ကုန္သည္အမ်ားစုဟာ သူတို႔ေရာင္းခ်တဲ့ေဒသမွာ ၀ယ္လို အားမ်ားခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ထိုက္သင့္တဲ့အက်ဳိးအျမတ္ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို အေနအထားေတြ ေက်ာ္ လြန္ၿပီးသြားၿပီျဖစ္တဲ့ အခုလက္ရွိအေနအထားမွာေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့ စားသံုးသူလူတန္းစား မ်ားလာတဲ့ အေန အထားေတြေၾကာင့္ အရည္အေသြးမေကာင္းတဲ့ အသီးေတြအတြက္ ေနရာက်ဥ္းေျမာင္းလာေနၿပီဆိုတာ ထက္ ေနရာမရွိေတာ့မယ့္ အေနအထားမ်ဳိးကို ေရာက္ရွိလာေတာ့မယ့္ အေနအထားမ်ဳိး ျမင္ေတြ႕လာေနရ ပါၿပီ။

၀ယ္လက္တ႐ုတ္ေတြရဲ႕ အရည္အေသြးေသခ်ာစိစစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ သူတို႔ ၀ယ္ယူေရာင္းခ်တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္အေနအထားကို ေလ့လာသိရွိမိသေလာက္ကိုလည္း ေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ ၁၀၅ မိုင္မွာ ဖရဲသီး၊ သခြားသီး လာေရာက္၀ယ္ယူေနတဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားက ကုန္သည္အားလံုးဟာ တစ္ ဆင့္ျပန္လည္ေရာင္းခ်ဖို႔ ၀ယ္ယူတဲ့သူခ်ည္းပါပဲ။ ကိုယ္တိုင္စားသံုးဖို႔ ၀ယ္ယူသူမရွိပါ။

အနီးဆံုး၀ယ္လက္ျဖစ္တဲ့ ယူနန္ျပည္နယ္ၿမိဳ႕ေတာ္၊ ကူမင္ၿမိဳ႕ႀကီးဟာ ၁၀၅ မိုင္နဲ႔ ကီလိုမီတာ ၇၀၀ ေက်ာ္ ကြာေ၀းပါတယ္။ က်န္တဲ့ ျပည္နယ္ၿမိဳ႕ေတာ္ေတြက ကီလိုမီတာ ၁,၀၀၀ ေက်ာ္ကေန ကီလိုမီတာ ၄,၀၀၀
ေက်ာ္အထိရွိပါတယ္။ ၁၀၅ မိုင္က ဖရဲသီး၊ သခြားသီးမ်ားကို အစီးလိုက္၀ယ္ယူၿပီး ကားအစီးလိုက္ တစ္ခါ တည္း အျပတ္ေရာင္းခ်ျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ ကီလိုရာဂဏန္းကေန တစ္တန္၊ ႏွစ္တန္ လက္လီစိတ္ ေရာင္းခ် ၾကပါတယ္။ မာေက်ာမႈမရွိတဲ့၊ အသံမေကာင္းတဲ့ အမွည့္လြန္အသီး၊ ရြဲ႕ေစာင္းတဲ့အသီး၊ အခြံပြန္းပဲ့တဲ့အ သီးေတြကို ပယ္ထုတ္ၿပီး အေကာင္းဆံုးကိုသာ ေရြးယူတာပါ။ ပယ္ထုတ္တာေတြကို ပယ္သီးေစ်းအေန နဲ႔ ေလွ်ာ့ေရာင္းရတာပါပဲ။

တခ်ဳိ႕ေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ကားႀကီးေပၚကေန မေရြးခ်ယ္ဘဲ အလံုးေကာက္ခ်ိန္ေရာင္းတာရွိပါတယ္။ အဲဒီ လိုေရြးခ်ယ္ခြင့္မျပဳဘဲ ၀ယ္သြားတဲ့ ၀ယ္သူက သူ႕ဆီမွာ ဖရဲသီးကို ခြဲလုိက္လို႔ အမွည့္လြန္ေနတာ၊ အနာ ကြက္ပါေနတာေတြေတြ႕ရင္ ဖရဲသီးႏွစ္ျခမ္းကိုယူလာၿပီး ေရာင္းတဲ့သူက အရြယ္တူအေကာင္း တစ္လံုးနဲ႔ လဲေပးရပါတယ္။ တ႐ုတ္တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ အဲဒီနည္းနဲ႔ ေရာင္းခ်ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ဖရဲသီးပြဲ႐ုံ
ေတြက ဗန္းသည္ေတြကို ဖရဲသီးခြဲေပး၊ စိတ္ေပးရပါတယ္။ အမွည့္လြန္ၿပီး အတြင္းသားမေကာင္း၊ အစိတ္မ ခံတဲ့ ဖရဲသီးကို ေရာင္းေပးလို႔မရပါဘူး။

တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာလည္း အဲဒီသေဘာပါပဲ။ ၁၀၅ မိုင္ကေနတစ္ဆင့္ သယ္သြားေရာင္းတဲ့ လမ္းခရီးကေ၀း၊ တစ္လံုးခ်င္းေရြးခ်ယ္ၿပီး ေရာင္းေနရတဲ့ အေနအထားေတြေၾကာင့္ လက္ရွိအေနအထားအရ သခြားေမႊး၊ ဖရဲသီး စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္မႈႏႈန္း ျမင့္မားၿပီး ျမန္မာျပည္က ေရာင္းလိုအားမ်ားေနတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးမွာ အေ၀း တင္ခံ၊ အထားခံႏိုင္တဲ့ အရည္အေသြးအဆင့္မမီတဲ့ ဖရဲသီး၊ သခြားသီးေတြ ေစ်းေကာင္းရႏိုင္မွာမဟုတ္ပါ။

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အေျခအေန သံုးသပ္ခ်က္အရ စေရာင္းကတည္းက ၂၀၁၃ ကာလတူအေျခအ
ေနနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ ေစ်းႏႈန္းမ်ားစြာ နိမ့္က်ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဖရဲသီး၊ သခြားသီးစိုက္ ေတာင္သူအမ်ားစုဟာ အသီးေစ်းႏႈန္း တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ ေစ်းတက္ႏိုးနဲ႔ အသီးကိုေနာက္ဆြဲၿပီးထားရင္းနဲ႔ ထားလို႔မရေတာ့တဲ့ အေနအထားေရာက္မွ ခူးဆြတ္ၿပီး တင္ေရာင္းၾကပါတယ္။ အပင္ေပၚမွာ မွည့္တဲ့အေနအထား ေရာက္ေနၿပီ
ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၁၀၅ မိုင္ေရာက္ေတာ့ အေ၀း၀ယ္လက္ကို ေရာင္းခ်ဖို႔ ေရာင္းပန္းမလွေတာ့ပါဘူး။

အဲဒီမွာ ေရာင္းေစ်းႏႈန္းက မရေပမယ့္ ထားလို႔မသင့္ေတာ္ေတာ့ ရတဲ့ေစ်းနဲ႔ ေရာင္းရတဲ့အျပင္ အမွည့္လြန္ တာေတြကိုလည္း ပယ္ထုတ္ခံရပါတယ္။ ၀ယ္သြားတဲ့ တ႐ုတ္ကုန္သည္ကလည္း တစ္ဆင့္ျပန္ေရာင္းခ် တဲ့ေနရာမွာ အသီးေတြက အမွည့္ဘက္မ်ားေနတဲ့အတြက္ ေစ်းႏႈန္းမတင္ရဲဘဲ အျမန္ေရာင္းရတာပါပဲ။

အရည္အေသြးေကာင္းေသာ အသီးႏွင့္ အရည္အေသြးေကာင္းရန္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား

အရည္အေသြးေကာင္းတဲ့ ဖရဲသီးဟာ လက္ရွိေစ်းကြက္ ေတာင္းဆိုမႈအရ အနည္းဆံုး ၁၀ ကီလိုဂရမ္ရွိရပါ မယ္။ အမွည့္လြန္ျခင္း အသီးႏုၿပီး အမွည့္လိုျခင္းမရွိေစရပါ။ အတြင္းသားေရဓာတ္မမ်ားဘဲ က်စ္လ်စ္ၿပီး အရသာခ်ဳိရပါမယ္။ လတ္ဆတ္ေသာ အညႇာပါရမွာျဖစ္ၿပီး အခြံပြန္းပဲ့ျခင္း မရွိေစရပါ။

ဖရဲသီးကို ေနေရာင္ျပင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ အျပင္ခြံအေရာင္မပ်က္စီးဖို႔အတြက္ ေကာက္႐ိုး (သို႔မဟုတ္) သတင္း စာအုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။ သခြားသီးလည္း ဒီလိုပါပဲ။ အမ်ဳိးအစားအလိုက္ အငယ္ဆံုး (၂)ကီလိုဂရမ္ရွိရပါ မယ္။ ေရႊသခြားဆိုရင္ အျပင္ခြံမွာ အစက္အေျပာက္ကင္းၿပီး ကိုင္တြယ္သယ္ယူရာမွာ အခြံပြန္းေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ရပါမယ္။ ပိုက္သခြားဆိုရင္ အျပင္ခြံမွာရွိသင့္တဲ့ ပိုက္ကြက္ရွိရပါမယ္။

ကားေပၚတင္တဲ့ ေနရာမွာလည္း မ်က္စိပသာဒရွိေအာင္ ေသခ်ာစီၿပီး တင္ရပါမယ္။ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္ မွာလည္း ဖုန္မ်ားတဲ့ေနရာမွာ ဖုန္မတင္ေအာင္ ကားေနာက္ပိုင္းကို လံုေအာင္အုပ္မိုးေပးသင့္ပါတယ္။

လက္ရွိအေနအထားအရ အသီးမ်ားကို ၁၀၅ မိုင္မွာေရာင္းၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ၀မ္တိန္မွာ ကားခ်င္းေျပာင္း တင္ရပါတယ္။ ၁၀၅ မိုင္မွာေရာင္းတာ အေရာင္းအ၀ယ္မျပတ္ေသးပါဘူး။ ၀မ္တိန္မွာ ကားခ်င္းေျပာင္းတင္ ၿပီးမွသာ အေရာင္းအ၀ယ္ၿပီးတာပါ။ အသီးရဲ႕အရည္အေသြးကို တစ္လံုးခ်င္းအစစ္ေဆးခံရတာပါ။

အသီးအေသးေတြ အညံ့ေတြကို ေအာက္မွာထားၿပီး အႀကီးေတြအလွေတြကို အေပၚမွာဖံုးၿပီး ေရာင္းလို႔မရ ပါဘူး။ ၁၀၅ မိုင္မွာ ေရာင္းတာအမ်ားဆံုး (၄)နာရီအခ်ိန္အတြင္းမွာ ကားအစီးေရ (၅၀၀)ေက်ာ္ ေရာင္းရ တာပါ။ ေရာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ အရည္အေသြးစစ္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အရည္အေသြးပိုင္း မွန္မွန္ကန္ကန္လုပ္ဖို႔ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ မမွန္မကန္လုပ္ရင္ လုပ္သူသာခံရမွာပါ။

ပါ၀င္ကူညီသင့္သူမ်ား

လက္ရွိအေျခအေနမွာ သခြားသီး၊ ဖရဲသီးစိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္တင္ပို႔ေရာင္းခ်ျခင္း လုပ္ငန္းဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔တဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုလို႔ ေျပာလို႔ရေနပါၿပီ။ ဖရဲသီးနဲ႔ သခြားသီးႏွစ္မ်ဳိးေပါင္း တစ္ရက္ကို တန္ ခ်ိန္ (၁,၀၀၀)ကေန (၅,၀၀၀)ေက်ာ္အထိ ရာသီခ်ိန္မွာ ေန႔စဥ္တင္ပို႔ေနရတာပါ။ စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္သူ၊ စိုက္ခင္းထဲက အလုပ္သမား၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ဖို႔ ေပါင္းကူးဆက္သြယ္ေပးတဲ့ ကားဂိတ္နဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကား မ်ား၊ ေရာင္းခ်တဲ့ ပြဲ႐ုံနဲ႔ အလုပ္သမားမ်ားစတဲ့ လူဦးေရသိန္းခ်ီ ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္ေနပါတယ္။

တင္ပို႔ေရာင္းခ်တဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံဟာလည္း တစ္ေန႔တျခား ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေနၿပီး လူခ်မ္းသာေတြမ်ားလာတဲ့
ႏိုင္ငံပါ။ ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္ဆက္သြယ္ေနသူအားလံုး ေရရွည္အက်ဳိးရွိဖို႔အတြက္ အရည္အေသြး
ေကာင္းတဲ့ အသီးေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ဘက္ေပါင္းစံုက ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ၾကရမွာပါ။ ေစ်းကြက္၀ယ္လို အားနဲ႔ ထုတ္လုပ္မႈပမာဏကေတာ့ တြက္ခ်က္ဖို႔ ခက္ခဲမွာပါ။ ျမန္မာျပည္က သခြားသီး၊ ဖရဲသီးအခ်ိန္တူ ထြက္တဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ကြမ္တံုျပည္နယ္၊ ကြမ္ရွီးျပည္နယ္၊ ဟိိုင္နန္ကြၽန္းျပည္နယ္ေတြမွာ ရာသီဥတုေဖာက္
ျပန္ၿပီး မုန္တိုင္းႀကီးေတြ၀င္လို႔ သူတို႔ဆီက ဖရဲခင္းေတြ၊ သခြားသီးခင္းေတြ ပ်က္စီးတဲ့ႏွစ္နဲ႔ ႀကံဳရင္ ျမန္မာ
ႏိုင္ငံက ထြက္ရွိသေလာက္ ေစ်းေကာင္းရရွိတတ္ပါတယ္။

အရည္အေသြးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ထြက္ႏႈန္းေကာင္းဖို႔အတြက္ ဖရဲသီး၊ သခြားသီးစိုက္ပ်ဳိးရာမွာ ေခတ္မီနည္း ပညာနဲ႔ နည္းစနစ္ေတြ ေလ့လာဆည္းပူအသံုးခ်မွရေတာ့မွာပါ။ စိုက္ခင္းထဲက လုပ္သားေတြကစၿပီး ဖရဲသီး၊ သခြားသီးေတြ ႏိုင္ငံျခားပို႔ (Export)ကုန္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အစစအရာရာ ဂ႐ုစိုက္လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိေလး ရွိရမွာပါ။ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေပးတဲ့ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေမာင္းေတြကလည္း ကိုယ့္ကားေပၚက အသီးေတြ မပ်က္စီးရေလေအာင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္နဲ႔ အခ်ိန္မီေရာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးစားေပးရမွာပါ။

လက္ရွိ ကုန္သြယ္မႈဖြံ႕ၿဖိဳးလာတဲ့ အေျခအေနအရ ကုန္တင္ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ႀကီးေတြ မ်ားျပားလာၿပီး လမ္း
ျဖတ္သန္းခေကာက္ခံတဲ့ Toll Gate ေတြမွာ ကုန္တင္ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ႀကီးေတြ လမ္းျဖတ္သန္းခေပးေဆာင္ ဖို႔ကုိ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး တန္းစီေစာင့္ဆိုင္းေနရတဲ့ ျပႆနာကိုလည္း လမ္းေဖာက္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီႀကီးေတြက လက္ရွိလိုင္းတစ္လိုင္းကေန ေနာက္တစ္လိုင္း တိုးျမႇင့္ေပးမယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးအဆင္ေျပမွာပါ။

၁၀၅ မိုင္မွာရွိတဲ့ သစ္သီးပြဲ႐ုံေတြကလည္း အေျခအေနမွန္ကို ေလ့လာၿပီး ျဖစ္သင့္တဲ့ ေပါက္ေစ်းအတိုင္း
ေရာင္းခ်ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမ်ဳိးရွိေအာင္ ေလ့လာဆည္းပူးသင့္တဲ့ အခ်က္ေတြကို ေလ့လာဆည္းပူးသြား ရမွာ ပါ။ ပို႔ကုန္သစ္သီးရဲ႕ လတ္ဆတ္မႈဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့အတြက္ ခူးဆြတ္ရာကေန ေစ်းကြက္
ေရာင္းတဲ့အထိ အခ်ိန္တိုေလေကာင္းေလပါပဲ။

၁၀၅ မိုင္မွာ လက္ရွိစစ္ေဆးေနတဲ့ စနစ္ကိုလည္း လက္ရွိ ထက္ပိုၿပီး ျမန္ဆန္ေစခ်င္ပါတယ္။ ၁၀၅ မိုင္ ကေန ေရာင္းခ်ၿပီးတဲ့ အသီးကားေတြ စစ္ေဆးခံၿပီး ႐ုံးတြင္းေဆာင္ရြက္စရာမ်ား ေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့ေန႔ ခ်င္း၀မ္တိန္မွာ ကားခ်င္းေျပာင္းတင္ႏိုင္တဲ့ အဆင့္ကို ရာႏႈန္းျပည့္ မေရာက္ႏိုင္ေသးပါ။ ၾကဴကုတ္ပန္ဆိုင္း မွာ ၁၀၅ မိုင္ကေန ဆင္းသြားတဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာ အသီးကားေတြ ညအိပ္ေနရတာ ေန႔တိုင္းလိုလိုရွိပါတယ္။

ဘက္ေပါင္းစံုပါ၀င္ကူညီသင့္သူမ်ား ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ၾကမွသာ အရည္အေသြးရွိတဲ့ အသီးေတြကို အခ်ိန္ တိုတိုနဲ႔ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ေစ်းကြက္ကိုေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ႏုိင္မွာျဖစ္ၿပီး ထုိက္သင့္တဲ့ေစ်းႏႈန္း အမွန္ရရွိႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုမွသာ စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္သူကစၿပီး ပါ၀င္ပတ္သက္ေနတဲ့ လူတန္းစား အားလံုး အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေစတနာေကာင္းနဲ႔ ေရးသားေဖာ္ျပအပ္ပါတယ္။

ဦးစိုင္းျမင့္ဗိုလ္ | 7day