အနစ္နာခံတတ္ေသာ ဆရာ/ဆရာမမ်ားဆီ

"ဆရာမ ... သမီးဗိုက္ထဲက နာတယ္"
"ညည္းအေပါက္ကို ပိတ္ထားစမ္း ဒီမွာ ေဒါသထြက္ေနပါတယ္ဆိုမွ"
"သမီးဗိုက္ထဲမွာ သန္ေကာင္ေတြရွိလားမသိဘူး ဆရာမ"
"ရွိခ်င္ရွိမွာေပါ့ေအ ... အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ညည္းအေပါက္ကို ပိတ္ထားမလား ငါလာျပီး ပါးရိုက္ရမလား?"
"ကေလးကို ပါးမရိုက္ရဘူးေလ ဆရာမ"
"ဟဲ့ ... ပါးမရိုက္ရဘူးလို႕ ဥပေဒမွာ ျပဌာန္းမထားဘူးဟဲ့ အခုုခ်က္ျခင္း အေပါက္ကို ပိတ္မလားမပိတ္ဘူးလား"
"ဟုတ္"
"ဆရာမ သားတစ္ခုေမးခ်င္လို႕"
"မေမးနဲ႕"
"အမ္"
"အားလုံး အေပါက္ေတြအကုန္ပိတ္"
"ဆရာမဖုန္းအားသြင္းဖို႕ အားသြင္းၾကိဳးအေကာင္းစားေလးေတြ႕တာနဲ႕ ၀ယ္လာတယ္"
"ဟယ္ ... ဟုတ္လား .. ေတာ္ထွာေအ လာခဲ့သား ဆရာမဆီလာခဲ့"
"ဟုုတ္ ... ေရာ့ ဆရာမ"
"ကဲ ... တစ္တန္းလုံးျမင္လား? ဆရာမကိုုသိတတ္တဲ့ကေလးဟာ ကံေကာင္းတယ္ကြယ့္။ အနႏၱဂိုဏ္း၀င္ေက်းဇူးရွင္ေတြကို သိတတ္တယ္ဆိုတာ ပူေဇာ္ထုိက္သူကို ပူေဇာ္ျခင္းလို႕ေခၚတယ္။ ပူေဇာ္ထိုက္သူကို ပူေဇာ္ျခင္းဟာ မဂၤလာတစ္ပါး မဟုတ္ဘူးလား ကေလးတို႕?"
"ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာမ"
"ေအး .. လိမ္လိမ္မာမာေနၾက။ စာက်က္ၾက။ စာအုပ္နဲ႕မ်က္ႏွာနဲ႕မခြာနဲ႕။ၾကားလား"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာမ"
"ဆရာမ သားတစ္ခုေမးခ်င္ပါတယ္"
"ေအး ... ျမန္ျမန္ေမး"
"တျခားေက်ာင္းေတြမွာ ေဆာ့့ခ်င္တိုင္းေဆာ့လို႕ရျပီး ညဘက္ေတြလည္း စာမလုပ္ရဘူး က်ဴရွင္ေတြလည္း မတက္ရဘူး တဲ့။ အဲ့လိုမ်ိဳးသားတို႕ကို စာသင္ပါလားဟင္"
"ဟဲ့ ... ဒါေက်ာင္းဟဲ့ ... ေက်ာင္း ... နင္တို႕ေဆာ့ခ်င္တိုင္းေဆာ့ရေအာင္ ကစားကြင္းမ်ားမွတ္ေနသလား?"
"သားသူငယ္ခ်င္းေျပာတာ သူတို႕သင္ရတာေတြက လက္ေတြ႕လည္းလုပ္ရတယ္တဲ့။ ျပီးေတာ့ သိတာကို တစ္ေယာက္ခ်င္းလည္း ထထေျပာရတယ္တဲ့။ ေဆာ့လည္းေဆာ့ရတယ္တဲ့။ သားမသိတာေတြ သူအမ်ားၾကီးေျပာျပတယ္ဆရာမ။ သားတို႕ကိုသူတို႕လိုျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးပါလားဆရာမ"
"ဟဲ့ မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူး ... အခုလိုသင္တဲ့နည္းပဲတတ္တယ္။ မတတ္ရင္ ရိုက္မယ္။ မရရင္ က်ဴရွင္ဖြင့္မယ္။ ေမးခြန္းေလးေတြေရာင္းစားမယ္။ အမွတ္ေလးေတြ ပိုေအာင္ကူညီေပးမယ္။ကဲ ဘယ္ေလာက္အဆင္ေျပသလဲ။ ဒီစနစ္က နင္တို႕ထက္ၾကီးျပီး နင္တို႕ထက္နားလည္သူေတြ စီမံထားတဲ့စနစ္။ နင္တို႕က ဘာမို႕လို႕ လာျပီး အထြန္႕တက္ေနရတာလဲ?"
"သားတို႕ သားသူငယ္ခ်င္းလိုမ်ိဳး ေတာ္ခ်င္တတ္ခ်င္လို႕ပါ"
"ေတာ္ခ်င္တတ္ခ်င္ရင္ သူတို႕ေနတဲ့ေက်ာင္းကို ေျပာင္းတက္ပါလား"
"ဆရာမ အေနနဲ႕ သားတို႕ကို အခုလိုမ်ိဳးမသင္ပဲ ေတာ္ေအာင္တတ္ေအာင္သင္မေပးႏိုင္ဘူးလားဆရာမ"
"သင္ေပးႏိုင္တာေပါ့ဟယ္ ... ဒါေပမယ့္ ဒါက အစိုးရက စီစဥ္ထားတဲ့စနစ္ဟဲ့"
"အခု အဲ့ဒီ အစိုးရစီစဥ္ထားတဲ့စနစ္ကို ေျပာင္းဖို႕ ဆႏၵေတြျပၾကတယ္ဆိုဆရာမ"
"ေအးေလ ... ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့စနစ္ကို သူတို႕မိုု႕ အားအားယားယား ဆႏၵျပတယ္"
"သူတို႕လုပ္တာ မေကာင္းလို႕လားဆရာမ"
"ဟဲ့ ... အစိုးရလုပ္တာက ပိုေကာင္းတာေပါ့ ငပိန္းေလးရဲ႕"
"သားတို႕က သားသူငယ္ခ်င္းလိုေတာ္ခ်င္တတ္ခ်င္တာေလဆရာမ။ ဆရာမပဲ အစိုးရစီစဥ္ေပးထားတဲ့စနစ္အတိုင္းပဲသင္ရလို႕ဆို။ သူတို႕ေျပာင္းခိုင္းတဲ့အတိုင္းေျပာင္းရင္ေရာ သားတို႕ေတြ သားသူငယ္ခ်င္းလို႕ ေတာ္လာႏိုင္လားဆရာမ"
"ေတာ္ေတာ့ ေတာ္လာႏိုင္တာေပါ့ကြယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕က ဘုန္းၾကီးေတြသင္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေတြကို ျပႆနာရွာတယ္ကြယ့္"
"ဘယ္လိုုျပႆနာရွာတာလဲ ဆရာမ"
"ဆရာမလည္း ေသေသခ်ာခ်ာမသိပါဘူးကြယ္ အမ်ိဳးသားေရးအျမင္အရ သူတို႕ေျပာင္းတာေတြကို လက္မခံသင့္ဘူးကြယ့္"
"ဘာျဖစ္လို႕လဲဆရာမ"
"ဘုန္းၾကီးသင္တဲ့ေက်ာင္းေတြကို ျပႆနာရွာမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ေကာင္းေတာ့မလဲကြယ္"
"ဘုန္းၾကီးေတြက ဘာျဖစ္လို႕စာသင္ေနၾကတာလဲဆရာမ"
"သင္မယ့္လူမရွိလို႕ေပါ့ကြယ္"
"သင္မယ့္လူရွိေအာင္ ဘယ္လိုုလုပ္ရမွာလဲဆရာမ"
"ဒါက အစိုးရက လုပ္ရမယ့္အလုပ္ကြယ့္"
"ဟင္ ... ဒါဆို အစိုးရ အလုပ္မလုပ္လို႕ ဘုန္းၾကီးေတြက စာသင္ရတာေပါ့ ဒီလိုလား ဆရာမ"
"အမ္"
"သားတို႕ မေတာ္တာ မတတ္တာလည္း အစိုးရေၾကာင့္"
"ဟမ္"
"ဘုန္းၾကီးေတြ စာသင္ရတာလည္း အစိုးရေၾကာင့္"
"အဲ"
"ဒါေတာင္ ဆရာမက ဒီအစိုးရ စီစဥ္ေပးတဲ့အတိုင္း ဘာေၾကာင့္ ဆက္လုပ္ေနရတာလဲ?"
"ဟင္"
"အမ်ိဳးသားေရးအျမင္အရၾကည့္ရင္ ဘုန္းၾကီးေတြဟာ တရားဓမၼနဲ႕ဆိုင္တာပဲလုပ္သင့္တာမဟုတ္ဘူးလားဆရာမ"
"ဟုတ္ပါတယ္... ကြယ္"
"အခုၾကည့္ပါဦး ... ဒီအစိုးရေၾကာင့္ ဘုန္းၾကီးေတြမွာ သာသနာေတာ္အတြက္ အလုပ္ေတြမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ... စာေတာင္၀င္သင္ေနၾကရတယ္"
"ေအး ... ဟယ္"
"ဒီေတာ့ သာသနာ့တာ၀န္ေတြ လစ္ဟင္းေတာ့ သာသနာေတာ္တည္တံ့ျပန္႕ပြားေရးမွာ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရလိမ့္မယ္ဆရာမ။ ဆရာမအေနနဲ႕ အမ်ိဳးသားေရးအျမင္အရ ဒီအစိုးရကို ဆန္႕က်င္သင့္တယ္"
"ေအးေပါ့ ... အမ္"
"ဒါကို ဆရာမက ဘာျဖစ္လို႕ အစိုးရလုပ္တဲ့ စနစ္ကို ေထာက္ခံတာလဲ"
"သက္သာတယ္ေလကြယ္ ... ေျပာင္းရင္ ပင္ပန္းမွာကြယ့္။ အနႏၱဂိုဏ္း၀င္ေတြကို မင္းက ပင္ပန္းေစခ်င္တာလားငင္ ...။ ဆရာမကေတာ့ ဒီအစိုးရရဲ႕စီမံထားတဲ့ စနစ္ကိုေျပာင္းရင္ အလုပ္ထြက္ေတာ့မယ္ကြယ္ "
"ဘုန္းၾကီးက ဘုန္းၾကီးအလုပ္ လုပ္သင့္တာမဟုတ္ဘူးလား"
"ဟုတ္ပါ့"
"ဘုန္းၾကီးအလုပ္ ကို လုပ္ရတဲ့ ဘုန္းၾကီးအတြက္ ပင္ပန္းတယ္ဆိုတာ ရွိသင့္သလား?"
"ဘယ္ရွိသင့္မလဲ"
"ဒါဆို ဆရာကေရာ ဆရာအလုပ္လုပ္ရင္ ပင္ပန္းသင့္သလား"
"အမ္"

*ဆရာစစ္ ဆရာမွန္ ေတာ္ေစခ်င္ တတ္ေစခ်င္ျပီး ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ေက်ကာ အနစ္နာခံတတ္ေသာ ဆရာ/ဆရာမမ်ားအား လုံး၀ မရည္ရြယ္ပါေၾကာင္း*

ေအာင္ၾကီး

မှတ်ချက်များ