မႏွစ္ကသၾကၤန္ကေတာ့ ေန႕တုိင္း ကိုစို္င္းတုိ႕ရဲ႕ Alpine မ႑ပ္မွာရွိတယ္။ ဒီႏွစ္ကေတာ့ စာပဲလုပ္ ရေတာ့မွာဆုိေတာ့ မထြက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ သုက အရင္တုန္းကတည္းက မထြက္ရဘူး။ ခုေနာက္ပုိင္း တကၠသိုလ္စတက္ေတာ့မွ တစ္ရက္ ေပးထြက္ေတာ့တာ။ သုက မ႑ပ္ထု္ိင္တာမ်ားတယ္။
သၾကၤန္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕တစ္ႏွစ္ မွတ္မွတ္ရရ လည္ဖူးတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္နဲ႕ လည္တာေတြ ကေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ တစ္ႏွစ္လည္ၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ မလည္ေတာ့ဘူးလို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ မ႑ပ္တစ္ခုနဲ႕တစ္ခုၾကားမွာလဲ အၾကာၾကီးပဲ။ ေနကလဲ အရမ္းပူတယ္။ လက္ရွည္ေရာ၊ ေဘာင္းဘီရွည္ေရာ ၀တ္တယ္။ ေနကာမ်က္မွန္တပ္တယ္။ ဦးထုပ္ေဆာင္းတာေတာင္ မရဘူး။ အသားမဲခ်က္က ေၾကာက္ ဖို႕ေကာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပိုက္ေသးေသး ေလးေတြနဲ႕ ထုိးၿပီးပက္ရင္ အရမ္းနာလုိ႕ေလ။
မႏွစ္က မ႑ပ္ ထိုင္ေတာ့ ပထမရက္ေတြကေတာ့ ေပ်ာ္ေန တက္ၾကြေနတာေပါ့။ ခါတုိင္းက ထြက္မွမထြက္ရ တာ။ မႏွစ္က ေမေမကို မခင္စႏၵျမင့္ေျပာေပးလို႕ေမေမက လႊတ္တာ။ အစပိုင္းေတာ့ေပ်ာ္တယ္။ ေနာက္ေန႕ေတြက်ေတာ့ ပ်င္းလာၿပီး ေနာင္ႏွစ္ေတြက်ရင္ တစ္ရက္ပဲ ထြက္ေတာ့မယ္လုို႕စိတ္ကူးလိုက္တယ္။ ဒီႏွစ္ကေတာ့ မထြက္ေတာ့ဘူး၊ စာပဲက်က္လိုက္ေတာ့မယ္လို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တာ။ ေနအရမ္းပူတဲ့တြက္ လိုးရွင္းကေတာ့ လိမ္းေပးရမယ္။ ေရနားတဲ့ခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ထပ္လိမ္းရမွာေပါ့။သၾကၤန္မွာအႏၱရယ္ကင္းကင္း နဲ႕ေပ်ာ္ႏုိင္ၾကပါေစလို႕။ သုက ရန္ျဖစ္တာေတြ အရမ္းေၾကာက္တယ္။ ရန္မျဖစ္ပဲနဲ႕ ကားအက္စီးဒင့္ေတြ ဆုိလဲ မျမင္ရပါေစနဲ႕ မၾကံဳရပါေစနဲ႕လုိ႕။သၾကၤန္ကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးျဖတ္သန္းႏုိင္ၾကပါေစ’လို႕ သူမက ဆုေတာင္းေပး သြားပါတယ္။
ခင္ေဆြသက္| Trend Myanmar
မှတ်ချက်များ