ထုိမိန္းမသည္ အျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္ႏွင့္ ခ်စ္ကြၽမ္းဝင္ကာ ရယ္ေမာျပဳံးရႊင္လ်က္ ရွိသည္ကုိ လည္းေကာင္း၊အတူသြားလာေနသည္ကုိ လည္းေကာင္း၊ ထုိစြဲလမ္းတပ္မက္ေသာ ေယာက္်ား က ေတြ႕ျမင္ျငားအံ့၊ ထုိေယာက္်ားသည္
စိတ္ႏွလုံး ဆင္းရဲပင္ပန္းရေလဧ။္။ မခံမရ ပ္ႏုိင္ေအာင္ စုိးရိမ္ပူေဆြးရေလဧ။္ ။
ထုိ႔ေနာက္ ထုိေယာက္်ားသည္ ‘ ငါကား ဤမိန္းမကုိ စြဲလမ္းတပ္မက္ ၾကဳိက္ႏွစ္သက္မိျခင္းေၾကာင့္ ယခုလုိ ဒုကၡႀကီးစြာခံစားရျခင္းပါတကား ‘ ဟူ၍ ဆင္ျခင္ စဥ္စားမိေလဧ။္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိမိန္းမအား စြဲလမ္းတပ္မက္သည့္စိတ္ကုိ ျပဳျပင္ဆုံးမေလသည္။ ေလာကသ ဘာဝကုိ ေၾကာင္းက်ဳိးဆင္ျခင္ၿပီး အျမင္မွန္ရေလသည္ ။
ေနာက္တစ္ႀကိမ္၌ ထုိမိန္းမကုိ အျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္နွင့္ အတူယွဥ္တြဲလ်က္ ေတြ႕ျမင္ရေသာ္လည္း စိတ္ႏွလုံးဆင္းရဲပင္ပန္းျခင္း မျဖစ္ေတာ့ေပ။ ေနာင္တြင္လည္း မည္သည့္မိန္းမအတြက္နဲ႔မွ် စိတ္ပင္ပန္းဆင္း ရဲျခင္းမျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ေပ ။
ဤဥပမာအတုိင္းပင္ ဤေလာက၌ ဆင္းရဲပင္ပန္းေစတတ္သည့္ တရားသည္ရွိဧ။္။ ထုိတရားကုိ အမွန္အ တုိင္းသိျမင္ေစရန္အတြက္ဆင္ျခင္သုံးသပ္၍ လမ္းစဥ္မွန္ျဖင့္ က်င့္သုံးအားထုတ္ျငားအံ့၊ ထုိက်င့္သုံးအား ထုတ္မႈေၾကာင့္ စြဲလမ္းတပ္မက္မႈ၊ လုိခ်င္ႏွစ္သက္မႈဟူေသာတဏွာရာဂ ကုန္ခန္းႏုိင္သည္ ဟု ဆင္ျခင္ မိျငားအံ့၊ ထုိအားထုတ္ျခင္းသည္ ေကာင္းေသာအားထုတ္ျခင္း မည္ဧ။္။အက်ဳိးရွိေသာ အားထုတ္ျခင္းမည္ဧ။္
စြဲလမ္းတပ္မက္မႈ၊ လုိခ်င္ႏွစ္သက္မႈဟူေသာ တဏွာရာဂ ကုန္ခန္းသည္ရွိေသာ္ ဆင္းရဲပင္ပန္းျခင္း၊ ပူေဆြးရျခင္း ဟူသမွ်သည္လည္းကင္းေပ်ာက္ေတာ့သည္သာတည္း ။
ဤေလာက၌ သေဘာတရားတစ္ခုကုိ အမွန္အတုိင္း သိျမင္လုိေသာသူသည္ လမ္းစဥ္မွန္ျဖင့္ က်င့္သုံးအားထုတ္ဧ။္၊ မိမိဧ။္ ခႏၶာကုိယ္ကုိသက္သက္သာသာ အလုိလုိက္၍မထားဘဲ ျခဳိးၿခံေရာင့္ရဲစြာ က်င့္သုံးအားထုတ္ဧ။္။ယင္းကဲ့သုိ႔ က်င့္သုံးအားထုတ္သျဖင့္ အလုိရွိေနေသာသေဘာတရားအမွန္ ကုိ ေကာင္းစြာ သိျမင္ရရွိၿပီးျဖစ္ေသာ္ ထုိသူသည္ ထုိသေဘာတရားအတြက္ တစ္ဖန္ထပ္မံ ၍ က်င့္သုံးအားထုတ္ရန္ မလုိေတာ့ေခ်။ ျခဳိးၿခံေရာင့္ရဲစြာ က်င့္သုံးအားထုတ္ရန္လည္း မလုိေတာ့ေပ ။ ။
(ဥပရိပဏၰာသ ပါဠိေတာ္၊ ေဒဝဒဟသုတ္) * ေလးျမဳိင္ေရး – ဗုဒၶဧ။္ ဥပမာတစ္ေထာင္မွ ။
Wara DarYee (ေပးပို႕သူ)
မှတ်ချက်များ