လူတစ္ေယာက္ ေသေတာ့မွာကို ၾကိဳေျပာနိုင္တဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္

New England Journal of Medicine မွာ Brown တကၠသိုလ္က လက္ေထာက္ပါေမာကၡ David Dosa ေရး သားခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ ၂၀၀၇ ခုနွစ္မွာ သူ႕ကို လူေတြ သိသြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ေအာ္စကာ ဟာ မၾကာခင္ ေသေတာ့မယ့္လူေတြကို ဆရာဝန္ေတြထက္ မွန္ေအာင္ကို ခန္႔မွန္းေနနိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ကိုယ္တည္း ေနတတ္တဲ့ ေအာ္စကာက ေဂဟာမွာ တစ္ခန္းဝင္ တစ္ခန္းထြက္ လွည့္လည္သြား လာေနျပီး ဘယ္သူနဲ႔မွ အတူမေနတတ္ဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ေသေတာ့မဲ့ လူနာတစ္ေယာက္ရွိလာျပီ ဆိုရင္ေတာ့ ေအာ္စကာ ေရာက္လာျပီး လူနာရဲ႕အခန္းထဲကို ဝင္ဖို႔ တံခါးကို ျခစ္ကုတ္တာေတြ လုပ္ပါေတာ့တယ္။ ဝင္ခြင့္ရသြားျပီဆိုတာနဲ႔ လူနာရဲ႕ေဘးနားမွာ သူက ထိုင္ေနပါေတာ့တယ္။

တစ္ခါမွာ နာ့စ္ေတြက ေသေတာ့မယ္လို႔ သူတို႔ တစ္ထစ္ခ်တြက္ထားတဲ့ လူရဲ႕အိပ္ရာမွာ ေအာ္စကာကို ထားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေအာ္စကာက ခ်က္ခ်င္းပဲထြက္ေျပးျပီး အျခားတစ္ခန္းက လူနာေဘးနားမွာ သြားေနခဲ့ပါတယ္။ သူသြားေနတဲ့ အခန္းက လူနာဟာ အဲ့ညမွာပဲ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပီး နာ့စ္ေတြရဲ႕လူနာ ကေတာ့ ေနာက္နွစ္ရက္ထိ ေနသြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ေအာ္စကာက လူနာတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္ရာေပၚကို တက္ေနျပီ၊ ဒီလူနာရဲ႕ေဘးနားမွာ ကုတ္ျခစ္မႈေတြ လုပ္ေနျပီဆိုတာနဲ႔ လူနာရဲ႕ မိသားစုဝင္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္စရာေတြ ေမွ်ာ္လင့္ထားဖို႔ သတိေပးမႈေတြ လုပ္ရေလာက္ေအာင္ ေဂဟာဝန္ထမ္းေတြဟာ ေအာ္စကာရဲ႕ တိက်မႈကို ယံုၾကည္ၾကတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ေဒါက္တာ Dosaဟာ ဒီေၾကာင္ အေၾကာင္းကို “Making rounds with Oscar: the extraordinary gift of an ordinary cat” ဆိုတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္လည္းေရးသားခဲ့ျပီး ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ေအာ္စကာရဲ႕ျဖစ္ရပ္ဆန္းကို သိပၸံနည္းက် ခိုင္မာတဲ့ ရွင္းျပခ်က္ေတြမေပးခဲ့ေပမဲ့ သူရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ကိုေတာ့ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

ေအာ္စကာဟာ ကင္ဆာကို အနံ႔ခံနိုင္တဲ့ ေခြးေတြလိုပဲလို႔ သူက ဆိုပါတယ္။ ေသဆံုးလာေနတဲ့ဆဲလ္ေတြက ထုတ္လႊင့္တဲ့ ဇီဝပစၥည္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ketones ကို သူက အနံ႔ခံေနနိုင္တာလို႔ ဆိုခဲ့ပါတယ္။


phothutaw