 |
| (ဓာတ္ပံု – Reuters) |
ပညာရိွေတြရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ပါ။ ေျခေတြလက္ေတြကို အသံုးမျပဳဘဲ ၾကာၾကာထားရင္ ေသြးမေလွ်ာက္ဘဲ က်န္းမာေရး ေဖာက္ျပန္ကုန္ၿပီး တျခား အစိတ္အပိုင္းေတြကိုပါ ဒုကၡေပးမွာျဖစ္သလို လူေတြရဲ႕ ေမြးရာပါ စိတ္ဆႏၵေတြျဖစ္တဲ့ စိတ္ေကာင္းေရာ၊ စိတ္ညံ့ေတြကိုေရာ အရိွအတိုင္း မက်င့္သံုးရရင္ အလားတူပဲ က်န္းမာေရး ေဖာက္ျပန္လာႏိုင္ ပါတယ္တဲ့။
လူေတြရဲ႕ ေမြးရာပါ စိတ္ေကာင္းေတြကို လိုက္ေလ်ာက်င့္သံုးဖို ့ျပႆနာမရိွပါဘူး။ ဥပမာ … ေမတၲာတို႔ ကရုဏာတို ့ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြပါ။ ျပႆနာ မရိွရံုသာမကဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာတဲ့ ဝန္းက်င္ေတြကိုေတာင္ ျဖစ္ထြန္းေစမွာပါ။
ဒါေပမယ့္ ေမြးရာပါ စိတ္ယုတ္ စိတ္ညံ့ေတြကို အေညာင္းေျပေအာင္ က်င့္သံုးေပးဖို႔ ကိစၥကေတာ့ ျပႆနာႀကီးပါတယ္။ ဥပမာ … သူမ်ားကို ေစာ္ကားခ်င္တဲ့ စိတ္၊ ထိပါးခ်င္တဲ့ စိတ္မ်ိဳးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို စိတ္မိ်ဳးေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ဖို ့ အနုပညာေတြက တစိတ္တပိုင္း အစားထိုး သက္သာေစတယ္လို႔ ပညာရိွေတြက ဆိုပါတယ္။ ဥပမာ … ဝတၳဳေတြထဲမွာ ပါတဲ့ မေကာင္းမႈေတြကို အစားထိုး ခံစားနိုင္မႈ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
အလားတူပဲ သႀကၤန္တြင္းမွာ ေပ်ာ္ၾကပါးၾကသူ အခ်င္းခ်င္း ေမတၱာစိတ္ ကရုဏာစိတ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြနဲ ့ ဆက္ဆံရင္း စိတ္အေညာင္းေျဖႏိုင္တာ ရိွသလို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ မသိလိုက္ရဘဲ လူလူခ်င္း ထိပါး ေစာ္ကားတာမိ်ဳးကေလးေတြ ျပဳလုပ္ရင္း စိတ္ယုတ္စိတ္ညံ့ေတြကို အေညာင္းေျပေစတာမ်ိဳးလည္း ရိွႏိုင္တယ္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။
သႀကၤန္ ေရပဲြသဘင္ႀကီးဟာ အမ်ားျပည္သူေတြ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ သိသိမသိသိ ေထြးေရာယွက္တင္ ရဲရဲတင္းတင္း ေရေလာင္းေရပက္ ေအာ္ဟစ္ကီ်စယ္ ေနာက္ေျပာင္ ဆက္ဆံနိုင္တဲ့အတြက္ ၁ နွစ္မွာ ၃-၄ ရက္ စိတ္အေညာင္း ရုပ္အေညာင္း ေျဖခြင့္ရၾကတဲ့ အကိ်ဳးႀကီးမားတဲ့ ပဲြသဘင္ႀကီးတရပ္လည္း ျဖစ္ေပတယ္လို ့ သံုးသပ္မိပါေၾကာင္း။
ဝင္းေဖ - ဧရာဝတီ
မှတ်ချက်များ