ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္လိုက္သည့္ တပည့္ ေက်ာ္မ်ိဳးေအာင္ကလည္း ကားေပၚစီးကရက္ ဗူးသြားယူသည္မွာ ခုထိေပၚမလာေသး။ ပါတ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့ ရိုက္ကူးေရးအတြက္ မီးခ်ိန္ေနေသာ စက္အဖြဲ႕သားမ်ားက ကိုယ္စီအလုပ္ရႈပ္ေနၾကသည္။ ဦးမ်ိဳးကဇတ္ၫႊန္းကို ဖတ္ယင္း တစ္ေနရာမွာထိုင္လ်ွက္။
မိမိတို႔အဖြဲ႕နွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းေမွာင္ရိပ္အစပ္မွာ မိမိကိုမိုက္ ဂိုက္နွင့္ ခါးေထာက္ၾကည့္ေနသူတစ္ဦး။အေပၚပိုင္းအကီ်မပါ၊ပုဆိုးတိုတိုဝတ္လ်ွက္အသား မဲမဲတုတ္တုတ္
ခိုင္ခိုင္။ဒီလူခါးေထာက္လ်ွက္မိမိကိုၾကည့္ေနသည္မွာအေတာ္ၾကာၿပီ။စိတ္ထဲမွလည္းတမ်ိဳးႀကီးျဖစ္လို႔လာသည္။ေၾကာ္သည္လည္းမဟုတ္တမ်ိဳးႀကီး။
ဒီခ်ိန္မွာပဲတပည့္ေက်ာ္မ်ိဳးေအာင္ေရာက္လာသည္။စီးကရက္တလိပ္ကိုမီးညႇိယင္းမ်ိဳးေအာင္ ကိုတိုးတိုး ႀကိတ္ေျပာလိုက္သည္။
“ေဟ့ေကာင္ ခ်က္ခ်င္းလွည့္မၾကည့္နဲ႔ေနာ္၊ ေမွာင္ရိပ္စပ္ဆိုင္းဘုတ္နားက၊ ဂတံုးနဲ႔လူကိုေတြ႕လား”…။” ဘယ္ တစ္ေယာက္လည္း ဘယ္သူမွလည္းမရွိပါဘူး ”..မ်ိဳးေအာင္စကားဆံုးသည္နွင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္ခုနေန ရာကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ထိုသူမရွိေတာ့။ စိတ္ထဲတြင္ပို၍ ေနာက္က်ိသလိုခံစားလာရသည္။
ညကတျဖည္းျဖည္းအိုမင္းလာသည္။အခ်ိန္ကည ၉ နာရီေနရာကေရေဝးသုသန္…
လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ နွစ္ေလာက္ကပါခင္ဗ်ာ။အဲဒီတုန္းက..ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းမ်ားစြာ..ဆိုတဲ့HIVပညာေပးရုပ္ရွင္ဇတ္ ကားကိုက်ေနာ္တို႔သားအဖအပါအဝင္သရုပ္ေဆာင္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ဒါရိုက္တာေမာင္မ်ိဳးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) ကရိုက္ကူးခဲ့ပါတယ္။ေက်ာ္ေက်ာ္က HIV ကူးစက္ခံရၿပီးကြယ္လြန္သြားရွာတဲ့လူငယ္တစ္ဦးေနရာကပါဝင္ရ တာပါ။
အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ့တာကသူ႔အသုဘအခန္းကိုညဖက္ေရေဝးမွာသြားရိုက္ယင္းသူႀကံဳခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီညက သူအိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့မနက္သံုးနာရီထိုးေနပါၿပီ။က်ေနာ့္ဇနီးကအိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔တံခါးထဖြင့္ေပးပါတယ္။
မနက္က်ေနာ္အိပ္ယာကထေတာ့၊ဇနီးျဖစ္သူကညကသားကိုတံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ေက်ာ္ေက်ာ့္ေနာက္ကေနလူ ငါးေယာက္ေျခာက္ေယာက္ေလာက္လိုက္ဝင္လာတာကို၊သူခုမွသတိရေၾကာင္းခေလးခ်ီထားတဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ လည္းပါေၾကာင္း၊သူလည္းအရမ္းအိပ္ခ်င္ေနတာနဲ႔တံခါးပိတ္ၿပီးျပန္အိပ္လိုက္ေၾကာင္းက်ေနာ့္ကိုေျပာပါတယ္။
က်ေနာ္က၊မင္းအိပ္မွံုစံမႊားနဲ႔ကေယာင္ကတန္းျဖစ္တာေနမွာပါလို႔ပဲျပန္ေျပာမိပါတယ္။ဒါေပမဲ့မနက္လည္း လင္းေရာေခ်ြးမလုပ္သူက၊ညကေက်ာ္ေက်ာ္အိပ္ေနယင္းနဲ႔လန္႔လန္႔ေအာ္တယ္လို႔ဆိျပန္ပါေရာ။
ထူးျခားတာကအဲဒီေန႔ကစၿပီးေက်ာ္ေက်ာ့္ၾကည့္ရတာမ႐ႊင္မလန္းနဲ႔။ဒီ့ထက္ဆိုးတာကညဖက္က်ယင္သူသာမကက်ေနာ့္ေျမးနွစ္ေယာက္ပါအိပ္ေနယင္းလန္႔ေအာ္ၾကျခင္းပါပဲ။သံုးနွစ္သာသာေလာက္ရွိေသးတဲ့ေျမးအငယ္မဆိုငုတ္တုတ္ထထိုင္ၿပီး
ေၾကာက္တယ္ေၾကာက္တယ္နဲ႔တညလံုးငိုပါတယ္။
က်ေနာ္လည္းတတ္က်ြမ္းနားလည္သူမ်ားကိုစံုစမ္ေမးျမန္းေတာ့ဆရာဒါရိုက္တာပန္းခ်ီဦးစိုးမိုးက၊အပ္ခ်ည္မ်ွင္ ဆရာေတာ္ကိုအိမ္ပင့္လာၿပီးေက်ာ္ေက်ာ့္ကိုအပ္ပါတယ္ဆရာေတာ္ကအစိမ္းသရဲပါဆိုၿပီးသံုးရက္ေလာက္ကုသေပးပါတယ္။
ဒါ့အျပင္က်ေနာ္တို႔ကိုးကြယ္တဲ့ဘုန္ေတာ္ႀကီးေက်ာင္္းက၊တိုက္အုပ္ဆရာေတာ္ဦဝီရိယနဲ႔သံဃာေတာ္မ်ားကလည္း၊အိမ္မွာ
ကမၼဝါညႇပ္ပါတယ္။ကမၼဝါညႇပ္ယင္အလြန္ငရဲႀကီးလို႔ေတာ္ယံုတန္ယံုနဲ႔သံဃာေတာ္မ်ားကဤအမႈကိုျပဳခဲပါတယ္။
ခုဟာကညေရာက္မွာကိုပဲကေလးေတြခမ်ာတထိတ္ထိတ္တလွန္႔လွန္႔နဲ႔အေျခအေနအေတာ္ဆိုးလို႔လုပ္ေပးၾကျခင္းျဖစ္ပါ တယ္။ဒီေတာ့မွပဲအေျခအေနကပံုမွန္ျပန္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ဒါက်ေနာ္တို႔မိသားစုႀကံဳခဲ့ရတဲ့တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ။ ကံနိမ့္စဥ္အခါမွာတေစၦသရဲမ်ားကပ္လိုက္လာတာလို႔၊အပ္ခ်ည္မ်ွင္ဆရာေတာ္ကမိန္႔ၾကားပါတယ္ခင္ဗ်ား။
မွတ္ခ်က္
တေဇၨတိဟူေသာသဒၵာကိုအစြဲျပဳလို႔”တေဇၨ”လို႔ေခၚရာမွ”တေစၦ”လို႔အေခၚအေဝၚေေျပာင္းလာေၾကာင္း၊အဓိပၸာယ္ မွာ”ၿခိမ္းေျခာက္သည္”လို႔အနက္ရေၾကာင္း”ဇိနလကၤာရဋီကာ စေသက်မ္းမ်ားမွာျပဆိုပါတယ္။မဂၢဂၤဒီပနီ က်မ္း၊သမၼာဒိဌိ အဖြင့္၌၊”ၾသပပါတိကသတၲာ”လူတို႔မျမင္အပ္ကုန္ေသာ၊ငရဲ၊ၿပိတၲာ၊နတ္၊သိၾကား၊ျဗဟၼာ၊ ဟူကုန္ေသာ၊ဥပပတ္သတၲဝါမ်ိဳးတို႔သည္၊အတၴိ၊အမွန္ရွိကုန္ၾက၏။လို႔ဖြင့္ဆိထားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
Zin Wyne Facebook
မှတ်ချက်များ