ကိုလွေရႊ အ႐ႈံးႀကီး႐ႈံးသည္

ဘာျဖစ္လို႔ ဒီမိုကေရစီ လိုခ်င္တာလဲဟူ ေသာ ေမးလာတိုင္း ဟိုတုန္းကေတာ့ ရွည္ရွည္ေဝးေဝးရွင္းျပရ သည္။ လူ႔အခြင့္ အေရးတို႔၊ တာဝန္ယူမႈတို႔ ေထြလီကာလီေတြ မၿပီးႏိုင္ မစီးႏိုင္ရွင္းျပရသည္။ ခုေနခါ သည္လိုေမးခြန္းမ်ိဳးကို ေမးလွ်င္ေတာ့ လက္ကိုင္ဖုန္းကိုဖြင့္၍ အင္တာနက္ လူမႈ ကြန္ရက္ေတြ ဖြင့္ျပလိုက္႐ံု သာရွိသည္။ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပား ေရးကို အခ်ိန္မေရြး ေႏွာင့္ယွက္ႏိုင္သည့္ ဥပဓိ ခပ္ညံ့ညံ့႐ုပ္ခံေတြက ၿငိပ္ဝပ္ပိျပား မႈဆိုသည့္ စကားလံုးကိုအသံုးျပဳကာ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ေနသူ မ်ားကို အၾကမ္းဖက္သည့္ ျမင္ကြင္း။ ပုဆုိးမႏိုင္ဘဲ ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံရြံ႕ထြက္ေျပးေနသူကို ေဒါသ ထြက္ေနေသာရဲမ်ားက အစုလိုက္ အၿပံဳလုိက္ ဝိုင္း႐ိုက္ ေနေသာ ျမင္ကြင္းမ်ားကို ျပလိုက္႐ံုမွ်ျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘာေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီကို တသသေတာင္းဆို ေနၾကသည္ကို ေျပာျပႏိုင္မည္ထင္သည္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အျမန္လိုခ်င္ ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေတာင္းဆိုႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရးကိုလိုခ်င္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္ေသာ အစိုးရတစ္ရပ္ကို လိုခ်င္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အသံကို အေကာင္အထည္ေဖာ္မည့္ ဥပေဒမ်ားကို ျပ႒ာန္း ေပးမည့္ လႊတ္ေတာ္ကို လိုခ်င္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အသက္အိုးအိမ္စည္းအိမ္ကို ကာကြယ္မည့္ တပ္ မေတာ္တစ္ခုကို လိုခ်င္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ဥပေဒအရ ကာကြယ္ေပးႏုိင္သည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား ကို လုိခ်င္ပါသည္။ အခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘာမ်ားရရွိ ထားပါသနည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုထိုအခ်က္မ်ား အျပည့္ အဝရရွိရန္ ဒီမိုကေရစီစနစ္တစ္ရပ္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အျမန္အလိုရွိပါသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ရက္ပိုင္းက ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ လြတ္လပ္ ေရးေက်ာက္တိုင္အနီးမွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေစာ္ကားခံ ရမႈႏွင့္ လက္ပံတန္းအၾကမ္းဖက္မႈတုိ႔ကိုၾကည့္ လွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္ ပီျပင္ေသာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ တစ္ရပ္ အျမန္လိုအပ္ေနၿပီဆိုသည္မွာ ပို၍ထင္ရွား လာပါသည္။ တကယ္ေတာ့ က်ဴးလြန္ သူေရာ ခံရသူပါ စနစ္၏ေကာင္းက်ိဳးကို ခံစားရသူမရွိေသး။ အားလံုး ဆုိးက်ိဳးကိုခံစားရ သူမ်ားသာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း အသိပညာမဲ့မႈက အမွန္အမွားကို မခြဲျခားႏိုင္။ လူ ေကာင္းလူဆိုးကို မခြဲျခားႏုိင္။ အမိန္႔ေပးသူကေပးတိုင္း၊ ခုိင္းသူက ခုိင္းတိုင္း အားရဝမ္းသာ ႐ိုက္ၾက ႏွက္ၾက၊ ဖမ္းၾက ဆီးၾကသည္။ သခင္အားရေအာင္ အပါးဝျပ ၾကသည္။ တကယ့္ကို ရင္နာစရာျဖစ္သည္။

တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔႐ိုက္ခဲ့၊ ႏွက္ခဲ့၊ အၾကမ္းဖက္ ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားတစ္စုက သူတုိ႔သားသမီးေတြ အနာဂတ္ေကာင္းမြန္ဖို႔ ပညာေရးအတြက္ စြန္႔လႊတ္ ျပေနေသာ သူရဲေကာင္းမွန္းမသိ။ သူတုိ႔နံပါတ္ တုတ္ျဖင့္ ရက္ရက္စက္စက္႐ိုက္ႏွက္လိုက္သည္က ဆူပူေသာင္း က်န္းသူ အဖ်က္သမားကိုမဟုတ္ သူတုိ႔လို ေအာက္ ေျခဝန္ထမ္းေတြ၏ သားသမီးေတြေနာင္ေရးကို ျမႇင့္တင္ခ်င္သူေတြမွန္း သူတို႔ကိုယ္တိုင္သိပံုမေပၚ။ ေျပာရလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ၾကားဖူး သည့္ ပံုျပင္ထဲကအတုိင္းျဖစ္သည္။

တစ္ခါက ခဝါသည္တစ္ေယာက္ ေႁမြပါတစ္ ေကာင္ကို ေမြးထားသည္။ ႏွစ္ ကာလရွည္ၾကာလာသည့္အခါ ေႁမြပါႏွင့္လူတို႔ ယဥ္ပါးလာသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ခဝါသည္ လင္ မယားက ႏို႔စို႔သားငယ္ကို ေႁမြပါထံအပ္ႏွံ၍ ခဝါဖြပ္ရန္သြားၾက သည္။ ထိုစဥ္ ေႁမြတစ္ေကာင္ဝင္ လာၿပီး ေရေသာက္ရန္ ေႁမြပါထံ ခြင့္ေတာင္း၏။ ေႁမြပါက ကေလး ငယ္ရွိသျဖင့္ ခြင့္မျပဳႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာရာ ေႁမြက ကေလးကို အႏၲရာယ္မျပဳပါဟု ကတိေပး သျဖင့္ ခြင့္ျပဳလုိက္၏။ ေႁမြေရ ေသာက္ေနစဥ္ ကေလးက ေႁမြ၏ ဦးေခါင္းကို ပုတ္ကစားရာ ေႁမြက ေဒါသ ထြက္ကာ ကေလးငယ္ကို ေပါက္၏။ ထိုအခါ ေႁမြပါက ေႁမြ ကိုအပိုင္းပိုင္းကိုက္ျဖတ္၍ သတ္ သည္။ ခဝါသည္လင္မယားျပန္ လာေသာအခါ သားေသႏွင့္ ေသြး မ်ားေပက်ံေနေသာ ေႁမြပါကိုျမင္လွ်င္ မစူးစမ္းမ ဆင္ျခင္ဘဲ ေႁမြပါ ကို ႐ိုက္သတ္ေလသည္။ ေနာက္ မွ ေႁမြေသကိုျမင္ၿပီး သူတုိ႔မွားမွန္း သိ၏။ ပံုျပင္က သည္မွ်သာျဖစ္ ၏။ မွားမွန္းသိသည့္အခ်ိန္မွာ ေႁမြ ပါလည္းဆံုး၊ သားလည္းဆံုးၿပီ။ ရန္သူမိတ္ေဆြခြဲျခားမ သိႏုိင္သည့္ ဉာဏ္ပညာမဲ့မႈ၏ ရလဒ္လည္း ျဖစ္သည္။

သည္ေနရာမွာ ဝန္ခံစရာ တစ္ခုရွိပါသည္။ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈေပၚေပါက္လာစကပင္ ကြၽန္ေတာ္တစ္ဦး တည္းသေဘာ အရ မႏွစ္ၿမိဳ႕လွ။ ေက်ာင္းသား မ်ားေတာင္းဆုိေသာအခ်က္မ်ား ကို အျပည့္အဝေထာက္ ခံေသာ္ လည္း အေျခအေနအခ်ိန္အခါ မသင့္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ျဖစ္ သည္။ ပုဒ္မ ၄၃၆ ျပင္ဆင္ေရး ေဇာင္းေပးရမည့္အခ်ိန္တြင္ ျပႆနာေပါင္းမ်ားစြာ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ဆက္တိုက္ေပၚေနျခင္းက စနစ္တစ္ခု ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ အေရးႀကီးေသာ ပုဒ္မကိုျပင္ဆင္ ေရး ေမွးမွိန္ေဝဝါးေစမည္ကို စိုးရိမ္၍ျဖစ္သည္။ ယခုပင္ ေမလ တြင္ျပဳလုပ္မည္ဆုိေသာ ျပည္သူ႔ ဆႏၵခံယူပြဲက မေရရာမေသခ်ာလွ ေတာ့။ လႊတ္ေတာ္မွာ အမ်ိဳးသား ပညာေရးဥပေဒ၊ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒ ႏွင့္ ဘ႑ာေရးရသံုးကိစၥမ်ားျဖင့္ လံုးေထြးေနကာ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကို တို႔ပင္မတို႔ႏုိင္ ေသး။

ေနာက္ထပ္အခ်က္တစ္ ခ်က္က လက္ရွိအစိုးရက ရာႏႈန္း ျပည့္ဒီမိုကေရစီအစိုးရမဟုတ္။ ေျပာရလွ်င္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ ပြဲျဖင့္ အေရာင္ျပအဝတ္လဲထား ေသာ အစိုးရဆီမွာ ဒီပညာေရး စနစ္ကို ေျပာင္းလဲဖို႔ေတာင္း ဆို၍ ရႏိုင္မည္မဟုတ္ဟု ထင္ျမင္ယူဆ သည္လည္းပါသည္။ မလုိအပ္ဘဲ ေက်ာင္းသားေတြ အင္အားျပဳန္း တီးမွာ စိုးရိမ္သည္လည္းပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္ စကားငွားေျပာရလွ်င္ ပေထြးဆီမွာ အေမြေတာင္းမိ သလိုမ်ားျဖစ္ေနေလသလား။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ႏွင့္ညႇိႏိႈင္း၍ သေဘာတူညီမႈ ရ သည္ကို ၾကားရသည္။ ဝမ္းသာလိုက္သည္က အတိုင္းမသိ။ မၾကာမီ အစိုးရသတင္းစာမွာ ေက်ာင္း သားေတြ ျပင္ဆင္လိုသည့္ ပညာေရးဥပေဒကို ေသခ်ာမဖတ္ဘဲ ထင္လံုးႏွင့္ ေဝဖန္သည့္ စာမ်ိဳး ေတြ ေဖာ္ျပလာေတာ့သည္။ ေဩာ္္.. ပေထြးက်င့္ ပေထြးႀကံ ႀကံၿပီဟုသာ စိတ္ထဲမွတ္လိုက္ သည္။ ေနာက္ ဆက္တြဲကေတာ့ ရန္ကုန္ႏွင့္ လက္ပံတန္းအေျဖသာ ျဖစ္သည္။

သည္ျပႆနာမွာ အထူး ေျပာလိုသည္က ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား ကိုျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ နံပါတ္တုတ္အားကိုးျဖင့္ အားရပါးရလႊဲ ႐ိုက္ေနေသာ အဖြဲ႕ဝင္အခ်ိဳ႕ကို ျဖစ္သည္။ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္ခ်င္းတူပါ လ်က္၊ အမိန္႔နာခံတာခ်င္းတူ ပါ လ်က္ အဘယ့္ေၾကာင့္လုပ္ရပ္က မိုးနဲ႔ေျမကဲ့သို႔ ကြာျခားသြားပါ သလဲဆုိတာျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ကာကြယ္ေပးေသာ ရဲ မ်ား၊ ေဖးမေသာ ရဲမ်ား ေပၚထြက္လာသလို ဘီလူးသရဲစီးၿပီး ႏုိင့္ထက္စီးနင္း ျပဳခ်င္စိတ္ရွိေသာ သူမ်ား ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းေပၚ လာသည္။

ခင္ဗ်ားတို႔ အားရပါးရလႊဲ႐ိုက္ေနတာ လူဆိုးသူခိုးမဟုတ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဖိနပ္နဲ႔ေဆာင့္ကန္ ေနတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အသက္၊ အုိးအိမ္၊ စည္းစိမ္ကို ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီးမည့္သူမဟုတ္၊ ခင္ဗ်ား တုိ႔ သားသမီးေနာင္ေရးကို ျမႇင့္တင္ေပးလိုသည့္ အျပစ္ကင္း ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသာျဖစ္ သည္။ ေျပာရလွ်င္ ေႁမြ၏ရန္က ကာ ကြယ္ေပးမည့္ ေႁမြပါေလးမ်ား သာျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကိုယ္တိုင္ ေႁမြပါေတြကို ႐ိုက္သတ္ေန ၾကသည့္ ျမင္ကြင္းက အံ့ဩဖြယ္ျဖစ္သည္ဟုသာ ဆိုခ်င္ ပါသည္။

ေနာက္တစ္ခုက ရဲတပ္ဖြဲ႕၏ ဂုဏ္သိကၡာျဖစ္သည္။ ရဲတပ္ဖြဲ႕ ၏ အစဥ္အလာအရ ျပည္သူတုိ႔၏ ယံုၾကည္ မႈႏွင့္ ကင္းေဝးသည္မွာ ၾကာျမင့္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ထိုအစဥ္ အလာကို ခ်ိဳးဖ်က္၍ ျပည္သူ အားကိုးေသာ၊ ယံုၾကည္ေသာ ရဲတပ္ဖြဲ႕ျဖစ္ရန္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ဖို႔ အဓိကလိုအပ္ေနခ်ိန္တြင္ ယခု ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္အခ်ိဳ႕၏လုပ္ ရပ္က ရဲတပ္ဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕လံုး၏ ဂုဏ္သိကၡာ ကို ထိခိုက္ညစ္ႏြမ္းေစပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ငယ္ငယ္က သင္ ၾကားခဲ့ရသည့္ ‘‘ရဲသားႀကီးက ကိုလွေရႊ လူဆိုးဖမ္းဖို႔ တာဝန္ ေက်’’ ဆုိသည့္ စာေလးမ်ားက သမုိင္းထဲမွာ က်န္ရစ္ခဲ့ေလၿပီ လား။

လမ္းမထက္ေတြေပၚမွာ တုတ္တျပက္၊ ဓားတျပက္အုပ္စု ဖြဲ႕ရမ္းကားေနေသာ လူမိုက္မ်ား ေသာင္းက်န္းေန ခ်ိန္တြင္ ေပ်ာက္ ကြယ္ေနတတ္ေသာ ကိုလွေရႊတို႔၊ လက္နက္မဲ့ေက်ာင္းသားအရပ္ သားေတြကို ႏွိပ္စက္ ညႇဥ္းပန္းဖို႔ သတၱိအထူးရွိလွေသာ ကိုလွေရႊ တုိ႔ကို တစ္ခုေျပာခ်င္သည္။

လူမႈကြန္ရက္တြင္ ေက်ာင္း သားေတြႏိုင္တယ္ဆုိသည့္ စာ တန္းလႈပ္ရွားမႈကို ေတြ႕ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ကေတာ့ အစိုးရႏုိင္ေလ သလား၊ ေက်ာင္းသားႏိုင္ေလ သလား ေသခ်ာမသိ။ သည္ၾကားထဲမွာ အ႐ႈံးႀကီး႐ႈံး သည္က ကိုလွ ေရႊဆိုေသာ ရဲသားႀကီးမ်ားျဖစ္ ေၾကာင္းေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။

နီဟိန္းေမာ္ - 7day